เฉินจือหย่วนลุกขึ้นอย่างเขิน ๆ ไปที่ห้องครัวเพื่อซาวข้าวหุง
ตอนออกมา เจียงหนิงไม่อยู่ในห้องนั่งเล่นแล้ว พอดีกับที่ประตูห้องน้ำถูกผลักจากด้านใน เจียงหนิงที่เพิ่งล้างหน้าเสร็จเดินออกมา ทั้งสองสบตากัน เจียงหนิงด่าพึมพำเบา ๆ ว่า: "ไอ้ลามก~"
เฉินจือหย่วนรู้สึกว่าตัวเองซวยยิ่งกว่าโด่วเอ๋อ
เขาไม่ได้ทำอะไรเลยนะ เห็นชัด ๆ ว่าเธอลงมือก่อน แล้วก็เห็นชัด ๆ ว่าเธอขึ้นคร่อมเขาเอง ทำไมเขาถึงกลายเป็นพวกลามกไปได้?
ดีที่เหตุการณ์แทรกเล็ก ๆ นี้ผ่านไปเร็วมาก พอเฉินจือหย่วนเริ่มทำมื้อเที่ยง เจียงหนิงก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยกมือถือขึ้นมายืนอยู่ข้าง ๆ ทำตัวเป็นตากล้อง
เมื่อวานเที่ยงเจียงหนิงก็ไม่ได้งีบ วันนี้หลังกินข้าวเที่ยงเสร็จ เจียงหนิงไม่ขึ้นไปชั้นบนเลย เธอไม่นอนเอง แล้วก็ไม่ให้เฉินจือหย่วนนอนด้วย เร่งให้เฉินจือหย่วนผ่าแตงโมที่คุณยายข้างบ้านให้เมื่อวาน เฉินจือหย่วนบอกว่าอุณหภูมิห้องไม่อร่อย เลยยกแตงโมลูกใหญ่เดินไปที่สวน
เจียงหนิงลุกตามออกไป: "นายจะทำอะไรน่ะ?"
"แช่แตงโมให้เย็นหน่อย"
"งั้นก็แช่ตู้เย็นสิ จะเอามาข้างนอกทำไม แดดร้อนขนาดนี้"
เฉินจือหย่วนเปิดฝาบ่อ มองลงไปข้างใน แล้วก็โยนแตงโมลงไปทันที น้ำในบ่อกระเด็นสูงกว่าหนึ่งเมตร แต่แตงโมลอยอยู่บนผิวน้ำ
เจียงหนิงถามอย่างไม่เข้าใจ: "นายโยนลงบ่อทำไม?"
"น้ำบ่อเย็นในหน้าร้อน อุ่นในหน้าหนาว แช่ไว้สักพักก็เหมือนแช่เย็นแล้ว"
เจียงโจวมีแหล่งน้ำอุดมสมบูรณ์ ทั้งแม่น้ำแยงซีและทะเลสาบผัวหยาง บ่อน้ำจึงตื้นมาก ห่างจากปากบ่อแค่ไม่ถึงสองเมตร เฉินจือหย่วนพูดจบก็ตักน้ำขึ้นมาหนึ่งถัง แล้วทำสัญญาณให้เจียงหนิงยื่นมือลงไป