เหล่าลูกหมาอายุหนึ่งเดือนเต็มวิ่งกันทั่วลานบ้านแล้ว เจ้าแม่หมาต้าหวางหลังจากให้นมมานาน ก็ดูซูบผอมไปมาก จนมองเห็นซี่โครงที่หลังได้ มันนอนอาบแดด มองลูกหมาสามตัววิ่งไปวิ่งมาอย่างหมดอาลัย ราวกับพ่อแม่ที่ถูกบรรดาเจ้าตัวแสบรังควานจนเซ็ง
ผู้มาเยือนอย่างเฉินจือหย่วน ตอนเดินเข้ามา หมาต้าหวางไม่ได้ระแวงเลยสักนิด ตลอดเดือนกันยายน อาหารดี ๆ ที่มันได้กินหลายมื้อ ล้วนเป็นฝีมือยกมาให้ของเฉินจือหย่วน ที่บ้านหลินจื่อซวนไม่ค่อยได้กินเนื้อสัตว์ นาน ๆ ทีจะมีโอกาสได้ลิ้มรส ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินจือหย่วนเอากระดูกมาให้ทุกวัน เกรงว่าน้ำนมคงไม่พอ
เฉินจือหย่วนก็ทำต่อหน้าหมาต้าหวางเลย โดยไม่ลังเล คว้าลูกหมาจากพื้นขึ้นมาตัวหนึ่ง
"โฮ้ง~"
ลูกหมาถูกจับขึ้นฟ้า ดูเหมือนตกใจ ตอนแรกร้องงง ๆ ไม่กี่ที พอเห็นหมาต้าหวางไม่สนใจ เสียงก็เบาลงทันที เหลือแค่เสียงงึมงำในคอ ขาสั้นเล็กทั้งสี่แกว่งไปมาเหมือนการพายเรือ ดูน่ารักสุด ๆ
"ตัวนี้นิสัยดีนะ"
เฉินจือหย่วนวางมันลงพื้น แล้วจับอีกตัวขึ้นมา ตัวนี้เชื่องกว่าตัวเมื่อกี้เยอะ ไม่เพียงไม่ร้อง แม้แต่ขาก็ยังหุบเก็บไว้ เหมือนทำท่าคุกเข่า แถมตายังแป๋วใส ดูว่านอนสอนง่ายมาก
ลูกหมาสามตัวหน้าตาเหมือนกันเป๊ะ ต่างแค่ขนาดและสีขน เฉินจือหย่วนลองจับขึ้นมาทีละตัว ทดสอบนิสัย สุดท้ายก็คิดว่าจะเลี้ยงตัวแรกกับตัวที่สอง