พอออกจากสถานีรถไฟใต้ดินสาย 3 ก็เลี้ยวจากถนนสายหลักเข้าไปยังถนนเส้นหนึ่งที่ผู้คนไม่พลุกพล่านนัก
นับจากทางเข้าไป ร้านที่หกทางขวามือเป็นโรงมวยแห่งหนึ่ง
ชื่อโรงมวยตรงไปตรงมาแบบไม่อ้อมค้อม เรียกว่า【โรงมวยเหลาจาง】
สมัยนี้วิชาต่อสู้หรืออะไรทำนองนั้นไม่เป็นที่นิยมแล้ว โฆษณาของโรงมวยก็แค่บอกว่าจะช่วยให้เด็ก ๆ มั่นใจขึ้นและมีสุขภาพแข็งแรงเท่านั้น
ธุรกิจของโรงมวยแห่งนี้จึงซบเซามาก นอกจากช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่พอจะรับสมัครเด็กประถมกับมัธยมต้นมาเรียนมวยได้บ้าง เวลาอื่นข้างในแทบไม่มีคนเลย
เจียงชวนมาเข้าโรงมวยแห่งนี้เพราะบังเอิญล้วน ๆ พอเล่าถึงเรื่องนี้ก็เรียกได้ว่าดราม่าไม่เบา
จนถึงตอนนี้ หน้าตาของพี่น้องทั้งคู่ก็ยังไม่ต่างกันมากนัก ต่างจากเจียงชวนตรงที่เฉินอวี่ผู้เป็นพี่ชายเรียนเก่ง แถมยังสุภาพเรียบร้อย ตั้งแต่สมัยมัธยมต้นก็มีเพื่อนนักเรียนหญิงหลายคนแอบชอบแล้ว ตอนนั้นมีทายาทเศรษฐีคนหนึ่งรู้เข้าว่าผู้หญิงที่ตัวเองชอบดันไปชอบเฉินอวี่ ก็เลยหัวเสีย แอบเรียกคนนอกโรงเรียนมาหลายคน แล้วดักเจียงชวนไว้ระหว่างทางกลับบ้าน
ใช่แล้ว
พวกนั้นจำคนผิด คิดว่าเจียงชวนคือเฉินอวี่
ผลก็คือเจียงชวนโดนซ้อมทั้งที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ แถมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนพวกนั้นเป็นใคร
ก็เด็กมัธยมต้นนั่นแหละ ยังวัยคะนอง เจียงชวนเดิมทีกะจะกล้ำกลืนความโกรธไว้ก่อน สืบให้รู้เรื่องแล้วค่อยไปเอาคืน แต่พอกลับถึงบ้าน แม่แท้ ๆ ก็มองออกทันทีว่ามีอะไรผิดปกติ