"เก่งขนาดนี้เลยเหรอ?"
"ดูถูกกันชัดๆ เลยนะ?"
"เธอทำอะไรบ้างล่ะ?"
"ดูเองสิ"
เฉินจือหย่วนเดินเข้าไปในครัว เหลือบมองก็เห็นไข่ดาวในจานทันที ไข่แดงเยิ้มๆ สองฟอง กลมสวย ไม่แตกเลยสักนิด
ในลังถึงยังมีเกี๊ยวอีกสิบกว่าลูกนึ่งร้อนๆ อยู่
ส่วนนมก็รินใส่แก้วไว้ เอาเข้าไมโครเวฟอุ่นเรียบร้อยแล้ว
พอเห็นเจียงหนิงเตรียมถอดผ้ากันเปื้อน เฉินจือหย่วนก็รีบยิ้มพูด "เดี๋ยวก่อนสิ เดี๋ยวถ่ายรูปให้หน่อย"
"ไม่เอา ฉันยังไม่ได้แต่งหน้าเลย"
"สวยอยู่แล้ว สาม สอง หนึ่ง มองกล้อง"
เมื่อกี้ยังบิดอายอยู่เลย แต่พอเฉินจือหย่วนนับถอยหลัง เจียงหนิงก็ยกจานไข่ดาวที่ตัวเองทอดด้วยมือหนึ่ง ส่วนอีกมือก็ถือตะหลิว โพสท่าทางน่ารักสุดๆ ทันที
"ขอดูหน่อย"
เฉินจือหย่วนยื่นโทรศัพท์ให้ เจียงหนิงรับมา ดูแล้วก็พอใจในระดับหนึ่ง แต่แสงในครัวค่อนข้างแย่ เธอเลยใส่ฟิลเตอร์เพิ่มอีกหน่อย
ตอนนั่งกินข้าวเช้าด้วยกันที่โต๊ะอาหาร เจียงหนิงยังเอารูปนี้ลงในโมเมนต์ของตัวเอง แคปชั่นง่ายๆ แค่ประโยคเดียวว่า
[ปลดล็อกตัวตนใหม่: แม่ครัวตัวน้อย ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า]
ในเวลาเดียวกัน
หวังเหยาและเจียงจิ่งหมิงก็กำลังกินข้าวเช้าเช่นกัน ตอนที่เจียงหนิงไม่อยู่บ้าน บ้านจะเงียบสงบกว่ามาก หวังเหยากวาดตาดูพยากรณ์อากาศ เดิมทีตั้งใจจะส่งข้อความหาเจียงหนิง เตือนเธอว่าวันนี้เจียงโจวฝนจะตก แต่เห็นแจ้งเตือนจุดแดงในโมเมนต์ ก็เลยแวะเปิดดู
เห็นโมเมนต์ล่าสุดที่เจียงหนิงโพสต์