เทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง, ไหว้พระจันทร์, ตรุษจีน
หนึ่งปีมีแค่สามช่วงนี้เท่านั้น ที่จะรวมคนในครอบครัวให้อยู่กันพร้อมหน้า
ผู้เฒ่าหญิงรู้สึกว่าลำบากกว่าจะได้อยู่กันครบครอบครัวสักครั้ง ถ้าไปกินข้าวนอกบ้าน บ้านก็คงเงียบเหงา
ส่วนหวังเหยากลับคิดว่า ทำอาหารกินกันที่บ้าน ต้องล้าง ต้องหั่น กินเสร็จยังต้องเก็บล้างจานอีก สู้ไปกินที่ร้านไม่ได้ ถ้าแย่หน่อยก็ค่อยกลับมากินที่บ้าน
แต่พอได้ยินคำพูดของผู้เฒ่าหญิง หวังเหยาก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ
ตอนที่คนสองรุ่นเห็นไม่ตรงกัน ผู้เฒ่าที่เงียบมาทั้งวันก็เอ่ยปากขึ้นทันที
"ยายแก่ กลางคืนทอดปลาให้หน่อยนะ"
ผู้เฒ่าหญิงมองผู้เฒ่าบนเก้าอี้ แล้วรีบตอบรับว่า "ซื้อปลามาสองตัวแล้ว เดี๋ยวทำให้กินนะ"
"เสี่ยวเฉินมาแล้วเหรอ?"
"อืม"
"มานั่งนี่เร็ว"
ผู้เฒ่าโบกมือเรียกให้เฉินจือหย่วนมานั่งข้างตัว
หวังหนานกับหลี่ผิงผิงมองจนตาค้าง ครั้งก่อนที่เฉินจือหย่วนมาที่บ้าน พวกเขาไม่อยู่ แค่ได้ฟังเรื่องระหว่างผู้เฒ่ากับเฉินจือหย่วนก็รู้สึกแปลกใจแล้ว แต่วันนี้เห็นเฉินจือหย่วนเพิ่งมาได้ไม่นาน ผู้เฒ่ากลับมาสดชื่นอีกครั้ง สายตาของทั้งสามคนเต็มไปด้วยความตกตะลึง
"นายกับอีหนูเจียงหนิงจะแต่งงานกันเมื่อไหร่?" ผู้เฒ่าสดชื่นจริง แต่ก็ยังดูสับสนนิดหน่อย พูดอะไรที่ทำให้เฉินจือหย่วนไม่รู้จะตอบรับยังไง
ตอนนี้เจียงจิ่งหมิงไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง กลัวว่าผู้เฒ่าจะเป็นเหมือนครั้งก่อน ที่ใช้อีกด้านกับตัวเอง ทำให้ตัวเองขายหน้า