“ขอเชิญทีมสีน้ำเงิน ทีมสีแดง และทีมสีเหลืองขึ้นมาก่อน”
ทีมน้ำเงิน: เฉินจือหย่วน, เจียงหนิง
ทีมแดง: ซู่ซิงเหอ, เจียงอีหลิน
ทีมเหลือง: เฉินเจ๋อหลิน, ซ่งฉือ
หลังจากทั้งหกคนเดินมาที่จุดเริ่มต้น เจ้าหน้าที่ก็ส่งเชือกให้คนละเส้น เฉินจือหย่วนรับเชือกแล้วเดินมาข้างเจียงหนิง เอาขาขวาของตัวเองกับขาซ้ายของเจียงหนิงมัดผูกกัน
“ด่านแรกไม่ยากนะ แค่เราเดินให้จังหวะเดียวกันก็พอ ด่านที่สองยังไม่รู้ว่ายากแค่ไหน ส่วนด่านสามฉันว่าโหดแน่”
“ไม่เป็นไร เราทำเต็มที่ก็พอ”
เฉินจือหย่วนยิ้มแล้วพยักหน้า “อืม ฉันก็คิดงั้นแหละ”
“ทุกคนพร้อมหรือยัง?”
“พร้อมแล้ว”
“สาม... สอง... หนึ่ง... เริ่ม!”
ทั้งสามทีมเดินออกจากจุดเริ่มต้นอย่างรวดเร็ว เฉินจือหย่วนนับเบาๆ ว่า หนึ่ง-สอง-หนึ่ง เวลาก้าวขาอีกข้างก็รักษาระยะให้พอๆ กับเจียงหนิง
ตอนเดินมาถึงจุดราวกั้น เจียงหนิงเห็นซู่ซิงเหอวางมือบนบ่าของเจียงอีหลินแล้วเดินเร็วขึ้นทันที เธอเลยรีบบอกว่า “เฉินจือหย่วน นายวางมือบนบ่าฉันได้นะ”
เฉินจือหย่วนไม่อิดออด ทำตามทันที
แค่นี้แหละ เร็วขึ้นกว่าเมื่อกี้อีก
ทั้งคู่ผ่านด่านแรกด้วยความเข้าขากันดี แก้เชือกที่มัดขาออกแล้ว เฉินจือหย่วนหยิบลูกโป่งน้ำที่ทีมงานเตรียมไว้สำหรับด่านที่สองขึ้นมา จากนั้นก้มตัวลงพร้อมกับเจียงหนิง เอาหน้าผากประกบลูกโป่งน้ำไว้
มิน่าล่ะ ทีมงานถึงเรียกด่านนี้ว่า[ส่งสายตาหวานเชื่อมใจ]
พอเอาหน้าผากประกบลูกโป่งน้ำแล้ว ทั้งคู่ก็จะอยู่ใกล้กันมาก แถมลืมตาก็มองเห็นตาอีกฝ่าย