"ขั้นห้าช่วงปลาย"
จางหย่งอันสัมผัสได้ถึงกำลังที่เพิ่มขึ้นของตัวเองอย่างเงียบ ๆ การเพิ่มพลังที่รวดเร็วเช่นนี้ช่างทำให้หลงใหลจริง ๆ
เขามองไปยังเหล่านักเรียนที่ยังคงแช่อยู่ในสระเลือดสัตว์อสูร แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ
เขาไม่ได้เพียงแค่ช่วยนักเรียนเหล่านี้ แต่ยังช่วยตัวเองด้วย
"ทรัพยากรในมือมีไม่มาก ถ้าอยากทำอะไรเพิ่มเติม ก็ต้องมีเงินมากขึ้น"
จางหย่งอันเริ่มคิดถึงปัญหามากขึ้นแล้ว
อย่างแรกคือสิ่งอำนวยความสะดวกหลายอย่างของโรงเรียน รวมถึงพื้นที่ว่างเปล่าอีกมากที่ยังไม่ได้ใช้ประโยชน์ สิ่งเหล่านี้สามารถนำมาใช้ได้ทั้งหมด
ในโรงเรียนก็ไม่มีห้องฝึกซ้อมเฉพาะแบบที่วิทยาลัยวิทยายุทธ์ระดับปริญญาตรีมี เช่นห้องฝึกแรงโน้มถ่วง หรือห้องฝึกพลังปราณสายแร่
โรงเรียนอาชีวะขั้นสูงด้านการต่อสู้เหล่านี้ไม่มีเลยสักอย่าง
ถ้าที่นี่ไม่มีการฝึกวิทยายุทธ์ทุกวัน คนภายนอกมองแวบเดียวคงคิดว่าเป็นโรงเรียนสายสามัญธรรมดา
โรงเรียนต่อสู้แบบไหนกันที่ดูแร้นแค้นขนาดนี้
แต่นี่ก็เป็นเรื่องปกติของโรงเรียนอาชีวะขั้นสูงด้านการต่อสู้
ครูทุกคนและนักเรียนทุกคนไม่ได้นอนมาหลายวันแล้ว แต่ไม่มีใครรู้สึกง่วงนอน ทุกคนอยู่ในสภาพตื่นเต้นเร้าใจ
รุ่งเช้าของวันถัดมา
เลือดสัตว์อสูรในสระว่ายน้ำทั้งสองถูกนักเรียนดูดซับจนหมดแล้ว ตอนนี้น้ำในสระใสสะอาดอย่างยิ่ง
นักเรียนจำนวนมากยังอยู่ในสภาพของการฝึกซ้อม ยังไม่ออกมาจากสมาธิ
พลังเลือดสัตว์อสูรถูกดูดซับจนหมดแล้ว การแช่อยู่ในสระต่อไปก็ไม่มีประโยชน์
"ท่านอธิการบดี นี่คือข้อมูลที่รวบรวมใหม่"