แม้จะอยู่ไกลออกไป
จางหย่งอันก็ได้ยินเสียงเชียร์ของเหล่านักศึกษา
การฝ่าด่านระดับได้สำเร็จ ย่อมสมควรแก่การเชียร์
เขานึกถึงหลิวเจ๋อหลงอีกครั้ง ไอ้หนูนี่แท้จริงแล้วเป็นคนหยิ่งในศักดิ์ศรี แต่เพราะสภาพครอบครัวไม่ดี ทำให้เขาแสดงออกถึงความปมด้อย
ครั้งก่อนที่เห็นเขากับเด็กสาวคนนั้นที่หน้าโรงเรียน
จางหย่งอันก็ดูออกว่าเด็กสาวคนนั้นแอบชอบเขา แต่หลิวเจ๋อหลงเพราะพลังอ่อนแอ ครอบครัวยากจน จึงเกิดปมด้อย รู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเด็กสาวคนนั้น
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
หลังจากพรสวรรค์ของไอ้หนูนี่ถูกค้นพบ บวกกับทรัพยากรที่เขาให้ไป ต่อไปคงจะลดความปมด้อยลงได้บ้าง และทำให้ระยะห่างระหว่างเขากับเด็กสาวคนนั้นใกล้ขึ้น
สุดท้ายทั้งสองคนก็ควรจะสมหวังกันได้
จางหย่งอันยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก นี่คือความหมายของการเป็นอธิการบดี การทำให้นักศึกษาทุกคนมีอนาคตที่สดใส
ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว นักศึกษากลับไป dormitory อาบน้ำ พักผ่อนได้พอดี
นักศึกษาไม่ต้องกังวลเรื่องหิว เพราะพลังชี่เลือดที่ย่อยยังไม่หมดในร่างกาย ยังทำให้พวกเขาอิ่มท้องได้
การกินอาหารก็เป็นเพียงการเติมชี่เลือดให้ร่างกายเท่านั้น ดื่มเลือดจนอิ่มท้องก็ช่วยได้เหมือนกัน
ทุกคนปิดด่านอยู่หลายวัน ไม่มีเวลาเล่นสนุก โทรศัพท์แต่ละคนมีข้อความเพิ่มขึ้นหลายข้อความ