จางหย่งอันจบการสัมภาษณ์กับสื่อ
ออกจากสมาพันธ์ผู้ฝึกยุทธ์มา เขามองแอปพลิเคชันนักยุทธ์บนโทรศัพท์มือถือ
ตอนนี้ ระดับนักยุทธ์ของเขาได้รับการรับรองว่าเป็นปรมาจารย์
สิทธิ์หลายอย่างของนักยุทธ์ระดับสูงเปิดให้เขาแล้ว พูดง่ายๆ ก็คือได้เข้าสู่วงการของคนที่ไม่ธรรมดา
ทั้งหมดนี้ได้มาจากกำลังที่แท้จริง
"อธิการบดี พวกเรากลับโรงเรียนไหม?"
ฉู่จื่อหางและคนอื่นๆ ก็ดีใจกับการเลื่อนขั้นของจางหย่งอันเช่นกัน
จางหย่งอันเก็บโทรศัพท์แล้วพูดว่า "ไม่ ไปรับรถ!"
"ตอนนี้ฉันเป็นปรมาจารย์แล้ว ในที่สุดก็ไม่ต้องจับฉลากเลขทะเบียนอีก"
การเป็นปรมาจารย์ ทำให้ข้อจำกัดต่างๆ ที่ใช้กับคนธรรมดาเป็นโมฆะไป
แม้แต่ปรมาจารย์ก็ยังมีบทบัญญัติทางกฎหมายของตัวเอง ซึ่งแตกต่างจากกฎหมายของคนธรรมดามาก
รถที่จางหย่งอันมีอยู่ตอนนี้ราคาแค่หนึ่งถึงสองแสนหยวน ตอนแรกก็แค่ซื้อมาใช้เดินทางเฉยๆ
แค่เรื่องจัดการป้ายทะเบียนก็เสียเงินไปไม่น้อย
ตอนนี้ดีแล้ว ในที่สุดก็ปล่อยตัวให้ซื้อรถดีๆ สักคันได้
ตอนนี้มีเงินในกระเป๋า ก็ควรจะหารถดีๆ ให้ตัวเองสักคันจริงๆ
ถึงรถจะไม่มีผลต่อกำลังรบของปรมาจารย์ แต่ยังไงขับออกไปก็ต้องไม่ทำให้เสียหน้านะ
ไม่มีผู้ชายคนไหนไม่ชอบรถ
ฉู่จื่อหางและคนอื่นๆ ไม่ได้พูดอะไร ตามจางหย่งอันไปที่โชว์รูมไมบัคในนครเวทมนตร์
ตอนนี้ถึงจะมีเงินในมือ แต่ซื้อรถก็ไม่ต้องใช้เงินหลายสิบล้าน ซื้อรถราคาร้อยล้านต้นๆ ก็พอแล้ว
ตอนนี้ จางหย่งอันกลายเป็นจอมยุทธ์ปรมาจารย์แล้ว คาดว่ารถยนต์ทั่วไปจะใช้น้อยลง