"ฉู่จื่อหาง"
"แกก้มหน้าก้มตากับโทรศัพท์แล้วยิ้มเซ่ออยู่นั่นได้ไง"
"อธิการบดีไม่อยู่อีกแล้ว หรือว่าเขาแอบหนีเราไปประตูดาวอีกแล้ว!"
"นี่เขาเพิ่งจะกลับมาไม่ใช่เหรอ!"
จางลู่หน้ากอดอกซักถามเสียงแข็ง ที่จริงแล้วตอนนี้ก็แยกไม่ออกว่าใครเป็นผู้นำใครเป็นครู
ฉู่จื่อหางได้แต่ทำหน้าจริงจัง แล้วพูดว่า "ทุกคนตั้งใจฟัง อธิการบดีกำลังจะกลับมาแล้ว"
"มีเรื่องใหญ่จะประกาศ"
ทุกคนถึงกับตะลึง ไม่รู้ว่ามีเรื่องใหญ่เรื่องอะไร
เสียดายที่ฉู่จื่อหางไม่พูดถึงแม้แต่คำเดียว ทำให้ทุกคนอดรู้สึกคันไม้คันมือไม่ได้
ทำได้เพียงแต่นั่งรอ
ไม่นานนัก
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
รถคันหนึ่งมาจอดที่ข้างหอประชุม ดึงดูดสายตาของทุกคนได้ในทันที
ครูที่เฝ้าอยู่ที่หน้าต่างเห็นจางหย่งอันลงจากรถ จึงให้ครูทุกคนเงียบเสียง แล้วนั่งที่แถวหน้าของหอประชุม
"อธิการบดีกลับมาแล้ว!"
ทุกคนเงียบลงในทันที รอคอยการมาของจางหย่งอันอย่างสงบ
โดยไม่รู้ตัว ในใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคารพต่อจางหย่งอันมานานแล้ว ราวกับกลับไปอยู่ในกองทัพ ปฏิบัติต่อเขาอย่างผู้บังคับบัญชา
"แผละ!"
จางหย่งอันผลักประตูเข้ามา เห็นทุกคนมาครบแล้ว เขาจึงเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ก่อนไปกรมการศึกษาแห่งนครเวทมนตร์
จางหย่งอันและฉู่จื่อหางได้ประชุมเล็กๆ กันอย่างง่ายๆ เกี่ยวกับเนื้อหาพื้นฐานในการควบรวมโรงเรียน
คำถามของซวีเปียว
อันที่จริงจางหย่งอันเคยจำลองสถานการณ์กับฉู่จื่อหางไว้แล้ว ถึงอย่างไรก็มีแค่เรื่องพวกนี้เท่านั้นเอง