ทันใดนั้น หมู่บ้านก็ตกอยู่ในความโกลาหลวุ่นวายโดยสิ้นเชิง
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งอย่างหัวหน้าหมู่บ้านก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีของศัตรูได้ หากพวกเขายังอยู่ที่นี่ต่อไป ก็มีแต่ทางตายเท่านั้น
ชาวต่างถิ่นจำนวนมาก ภายใต้การคุ้มกันของนักบำเพ็ญบางส่วน ต่างวิ่งไปยังปากหมู่บ้านอย่างรวดเร็วผ่านทางเล็กอีกเส้นหนึ่ง
นักบำเพ็ญที่แข็งแกร่งพอสมควรในหมู่บ้านหลายสิบคน อาสาพุ่งเข้าหาจางหย่งอัน หวังว่าจะช่วยหัวหน้าหมู่บ้านร่วมกันต้านทานผู้แข็งแกร่งชาวต่างถิ่นคนนี้ไว้
อย่างน้อยก็ให้ชาวบ้านได้อพยพออกไป ถือเป็นการเก็บเชื้อไฟเอาไว้!
แต่น่าเสียดาย
พวกเขาคิดมากเกินไปแล้ว
เมื่อชาวต่างถิ่นกลุ่มแรกสิบกว่าคนเดินทางมาถึงปากหมู่บ้าน
กลับพบว่าที่ปากหมู่บ้านแห่งนี้
มีเงาร่างชาวต่างถิ่นถือดาบยืนอย่างทรนงอยู่ตรงประตู และด้านหลังมีเงาร่างสิบคนสวมชุดรบกำอาวุธแน่น หันมามองพวกเขา
เสียงเย็นชาของหลี่เจี้ยนหาวดังขึ้น:
"จัดการพวกมัน!"
"เชื่อฟังคำสั่งอธิการบดี อย่าให้ใครก้าวผ่านประตูนี้ไปได้!"
ไป๋เสี่ยวเวย์และพวกไม่ลังเล ถืออาวุธพุ่งออกมาจากด้านหลังของหลี่เจี้ยนหาว ทะยานเข้าใส่ชาวต่างถิ่นผู้ไร้อาวุธเหล่านั้นทันที
ชาวต่างถิ่นตะโกนร้องเป็นภาษาของพวกเขา
พวกเขาเป็นเพียงนักศึกษาใหม่ แต่ก็ได้เรียนภาษาต่างถิ่นง่ายๆ มาบ้าง
พอจะฟังออกว่าพวกเขาพูดคำว่าอะไร
"อย่าฆ่าฉัน!"
"มนุษย์ต่างถิ่นเวรพวกนี้!"
"ช่วยด้วย!"
"รอฉันแข็งแกร่งขึ้น ฉันจะกินคนดาวน้ำเงินให้หมด!"
แต่การอ้อนวอนของพวกเขาไม่ได้ทำให้การกระทำของไป๋เสี่ยวเวย์และพวกช้าลงแม้แต่น้อย