เมื่อประตูเปิดออก
จางหย่งอันก็เดินเข้ามา
ทันใดนั้น ทั้งห้องก็เงียบกริบ ทุกคนต่างลุกขึ้นยืน
พร้อมใจกันกล่าวว่า
"ท่านอธิการบดี!"
จางหย่งอันมองทุกคน แล้วเดินไปยังที่นั่งของตน พูดว่า "นั่งลงเถอะ"
ทุกคนจึงค่อย ๆ นั่งลงอย่างพร้อมเพรียง
จางหย่งอันรู้สึกเหมือนทั้งโรงเรียนเป็นกองทัพส่วนตัวของเขา
เพราะโรงเรียนนี้เป็นของเขาจริง ๆ
ตามหลักการแล้วมันไม่ควรจะถูก แต่เบื้องหลังเขาล้วนเป็นหลักการ
ครูส่วนใหญ่มียศพันตรี เพราะส่วนใหญ่อยู่ขั้นสี่ มีเพียงหลี่เจี้ยนหาวคนเดียวที่ยศนาวาโท
ทุกคนมีความสุขมาก
"พูดสั้น ๆ สองสามประโยค"
"หลังจากโรงเรียนเปลี่ยนเป็นโรงเรียนทหาร งบประมาณการศึกษาปีละ 500 ล้าน"
จากเดิมไม่กี่ล้านเป็นหลายร้อยล้าน เพิ่มขึ้นร้อยเท่า
แต่ทุกคนไม่รู้สึกแปลกใจเลย เพราะจางหย่งอันให้พวกเขามากกว่านั้น แค่ 500 ล้านนี้ ไม่มากเท่าไรนัก
ที่สำคัญคือ
เงิน 500 ล้านนี้ไม่ได้ให้ปีนี้
แต่ให้ปีหน้า
จะแจกจ่ายตอนเปิดเทอมปีหน้า
แต่ตอนนี้โรงเรียนไม่ขาดเงินเลย
เมื่อเทียบกับ 500 ล้าน อธิการบดีสามารถให้พวกเขาได้มากกว่า
ก็คือตอนนี้นักเรียนยังน้อย แต่ถ้านักเรียนมากขึ้น เงินจำนวนนี้ก็คงไม่พอ
อย่างเช่นโรงเรียนเวทมนตร์ ได้รับงบประมาณมากกว่า แต่คนได้น้อยกว่า
ในอนาคต
เมื่อสถาบันยุทธ์ซานเหอมีคนมากขึ้น เงินจำนวนนี้ก็ไม่ใช่เงินก้อนใหญ่
แต่มีก็ยังดีกว่าไม่มี