หิมะตกลงมาหนักขึ้นเรื่อยๆ
ไกลออกไป
รถยนต์ที่แล่นเข้ามาอย่างรวดเร็วกวาดหิมะปลิวว่อน
แสงไฟหน้ารถส่องมาจนหลายคนต้องหรี่ตาลง
ชายหัวโล้นปาดหิมะบนหัวแล้วพูดว่า "เป็นรถแลนด์โรเวอร์จริงๆ ด้วย"
"ยังเป็นรุ่นใหม่แบบต่อยาวอีกต่างหาก"
"ไม่ธรรมดาเลย"
ชายเตี้ยพูดว่า
"พี่เขย"
"เขาว่ากันว่าคนที่ขับรถแบบนี้ล้วนเป็นคนโหด"
"ไม่คนโหดก็รถโหด!"
"คันนี้พวกเราแย่งไม่ได้หรอกนะ!"
ชายหัวโล้นตบหัวชายเตี้ยทีกหนึ่ง
"ไอ้โง่ ฉันก็รู้"
"พูดแต่คำคล้องจอง อยากสอบเข้ามหาวิทยาลัยรึไง!"
ชายเตี้ยหดคอทันที
"ปล่อยพวกเขาผ่านไป"
"เราจัดการเรื่องตรงหน้าให้เสร็จก่อน แล้วค่อยแบ่งเงินกันคนละส่วน กลับบ้านไปฉลองปีใหม่"
ทุกคนต่างหลบไปข้างทาง เตรียมให้พื้นที่ผ่านไปพอเพียง
ครอบครัวลี่สิ้นหวังไปแล้ว
คุณพ่อหลี่รีบวิ่งมาพูดว่า
"สองล้าน ฉันให้ แต่อย่าทำร้ายครอบครัวฉัน!"
ชายหัวโล้นหัวเราะแหยๆ "สายไปแล้ว!"
คุณพ่อหลี่มองชายเตี้ยแล้วพูดว่า "ไม่ใช่บอกว่าจะมีจรรยาบรรณวิชาชีพหรือไง?"
ชายเตี้ยพูดว่า "ใช่ เมื่อกี้เราเป็นพวกแกล้งชนรถ ตอนนี้เราเป็นพวกปล้น"
"จรรยาบรรณคือไม่ฆ่าคน แต่ไม่ได้บอกว่าห้ามลากเข้าไปในป่าละเมาะ!"
คุณพ่อหลี่รู้สึกเหมือนฟ้าถล่ม
เจียเล่อที่นั่งอยู่แถวหลังตกใจจนร้องไห้ฟูมฟาย
"เป็นความผิดพวกนายหมดเลย!"
"รู้งี้ไม่น่าโดยสารรถพวกนายมาเลย"
"จะได้ไม่เจอพวกนี้!"
หลี่เถียนที่นั่งอยู่ข้างๆ รู้สึกโกรธขึ้นมาทันที