"โอเค!"
"ดีกว่ารถเก่าๆ ของบ้านเราตั้งเยอะ"
"ลูกขับไปก็มีหน้ามีตา ฉันจะไปขอยืมดูสักหน่อย"
บิดาของฉินจั่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เดินออกไป เพื่อไปพูดคุยก่อน
หมู่บ้านในเมืองไม่ได้ใหญ่อะไร
ห่างจากบ้านของลุงรองแค่ไม่กี่ร้อยเมตรเท่านั้น
ดังนั้น พ่อของฉินจั่นก็มาถึงหน้าบ้านน้องชายของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว
ในเวลานี้
ที่หน้าบ้านของลุงรอง
พ่อลูกของลุงรองทั้งสองคนอยู่ที่หน้าประตูบ้าน
หลานชายกำลังใช้สายยางที่ต่อมาจากในบ้านฉีดน้ำล้างรถบีเอ็มดับเบิลยูสีขาวคันใหม่เอี่ยม
ดูออกว่า ครอบครัวนี้ให้ความสำคัญกับรถบีเอ็มดับเบิลยูคันใหม่อย่างมาก
"พี่ นายมาได้ยังไง"
ลุงรองพูดกับพ่อของฉินจั่นที่เดินเข้ามา
"ก็จั่นกลับมานี่ไง ฉันมารอรับมันที่ปากหมู่บ้าน"
บ้านของลุงรองอยู่ติดกับถนนใหญ่ตรงปากหมู่บ้าน รถและคนที่สัญจรไปมาก็ไม่น้อย
เห็นคนที่เดินผ่านไปมาถูกดึงดูดโดยรถบีเอ็มดับเบิลยูคันใหม่ที่จอดอยู่ข้างทางเป็นระยะๆ ลุงรองก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างพึงพอใจ
ก้มหน้าก้มตามานานหลายปี ในที่สุดก็ได้เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับรถบีเอ็มดับเบิลยูคันนี้!
ท่าทางภูมิใจสุดๆ!
ส่วนหลานชายก็ไม่ได้หยุดเช็ดรถ พูดขึ้นว่า "พี่จั่นกลับมาแล้วสินะ"
"คิดๆ ดูก็ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"
ลุงรองพูดขึ้น "จั่นแม้งานจะมั่นคง แต่ก็อยู่ที่นครเวทมนตร์ไกลเกินไป มันก็ลำบากอยู่นะ"
"อยู่ใกล้บ้านจะดีกว่า"
"ดูเสี่ยวเว่ยสิ ถึงจะไม่ได้เป็นนักรบ แต่ทำธุรกิจอยู่ที่นี่ ปีหนึ่งก็ทำเงินได้สองสามแสน"