วันรุ่งขึ้น
จางหย่งอัน ผู้ที่ได้ลองตรวจสอบชี่เลือดประจำวันติดต่อกันสองครั้ง ตื่นขึ้นมาจากความฝัน
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา ส่งข้อความถึงฉู่จื่อหาง
อีกด้านหนึ่ง
รองอธิการฉู่มองดูข้อความในมือ แล้วรีบลุกจากที่นอนทันที
“เปลี่ยนเงินห้าล้านทั้งหมดเป็นยาเม็ดชี่เลือดขั้นหนึ่ง สามวันหนึ่งเม็ด แจกจ่ายให้นักเรียนทุกคน!”
“ปฏิบัติตามคำสั่ง!”
ข้อความสองบรรทัดบนโทรศัพท์ หมายความว่าจางหย่งอันต้องการใช้เงินทุนทั้งหมดจนหมด ไม่เหลือแม้แต่นิดเดียว
เงินจำนวนนั้น หากแลกเป็นยาเม็ดชี่เลือดขั้นหนึ่ง อย่างมากก็เพียงพอให้นักเรียนทั้งโรงเรียนกินได้กว่าครึ่งเดือน
แต่นี่คือเงินสำหรับหนึ่งปี
เมื่อใช้หมดภายในครึ่งเดือน แล้วจะทำอย่างไรต่อไป?
ตอนนี้ในโรงเรียนไม่มีครูที่ไปเก็บทรัพยากรจากสมรภูมิเผ่าต่างดาวอีกแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ค่าครองชีพของครูเหล่านั้นต้องออกจากโรงเรียน เพราะพวกเขาไม่ได้เสียชีวิตในหน้าที่ สหพันธ์จะไม่ดูแล
ดังนั้นเงินห้าล้านนี้ต้องใช้อย่างประหยัดและรอบคอบ แต่ไม่คิดว่าจางหย่งอันจะพูดเพียงประโยคเดียวก็ต้องการใช้เงินทั้งหมดกับนักเรียน
ในความคิดของเขานึกถึงภาพเมื่อวานที่จางหย่งอันพูดกับนักเรียนหลายคนในหอประชุมของโรงเรียน
“ปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้นจริงหรือ?”
ในดวงตาของเขาก็มีความหวังอยู่บ้าง แต่ไม่รู้ว่าความหวังนั้นจะมาถึงเมื่อไร
เขารีบลุกขึ้นไปปฏิบัติตามคำสั่งของจางหย่งอัน
ไม่ใช่เพราะเขาเลือกที่จะเชื่อจางหย่งอัน แต่เพราะคำสั่งไม่อาจฝ่าฝืนได้
ถึงแม้ที่นี่ไม่ใช่กองทัพ แต่เมื่อจางหย่งอันใช้คำว่า 'ปฏิบัติตามคำสั่ง' ในกองทัพก็หมายความว่าไม่ต้องสงสัย
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
จางหย่งอันปรากฏตัวที่ประตูใหญ่ของโรงเรียน
อาจารย์ใหญ่ฉู่จ่ายเงินค่าของที่เหลือให้กับนักรบที่มาส่งของเสร็จแล้ว ก็มอบบัตรธนาคารให้จางหย่งอัน