ประตูดาว · ศาลราชาพญานาค · ป่าเผ่าพันธุ์สัตว์ร้าย
จางหย่งอันมองไปยังพื้นที่ว่างรอบประตูดาว เห็นนักบำเพ็ญเพียรจำนวนมากเดินทางกลับมาจากป่าเผ่าพันธุ์สัตว์ร้าย และพักผ่อนอยู่ที่นี่
ซากสัตว์อสูรที่กองสุมกันอยู่ทั่วไป รวมถึงศพของนักบำเพ็ญเพียรที่เสียชีวิตในป่าเผ่าพันธุ์สัตว์ร้าย กลิ่นคาวเลือดโชยเข้ามาปะทะหน้า
จางหย่งอันมีสีหน้าเย็นชา ชินชากับภาพเหล่านี้มานาน
ทหารนักบำเพ็ญเพียรที่ประจำการอยู่ที่นี่มีจำนวนนับหมื่น จางหย่งอันเคยประจำการที่นี่ช่วงหนึ่ง เคยมีคนรู้จักอยู่บ้าง แต่ก็น่าเสียดายที่ผ่านศึกสงครามกว่าสิบปี คนส่วนใหญ่ตายก็ตาย บาดเจ็บก็บาดเจ็บ
จนทำให้จางหย่งอันยิ่งเย็นชาลงเรื่อยๆ ไม่เต็มใจที่จะคบเพื่อนร่วมรบใหม่ กลัวว่าจะต้องเผชิญกับการจากไปของสหายที่รักอีกครั้ง
ดังนั้น เขาจึงไม่มีคนรู้จักในกองทัพที่ 649 อีกต่อไป
เขาไม่รู้สึกหดหู่มากนัก จึงเดินมุ่งหน้าไปยังด่าน
ในบริเวณนี้ไม่สามารถใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการสแกนลายนิ้วมือ
จึงข้ามขั้นตอนนี้ไปโดยตรง อย่างไรก็ตาม มาจากสังคมมนุษย์ ขอแค่ยืนยันว่าไม่ใช่มนุษย์ต่างเผ่าก็พอ
มนุษย์ในประตูดาวไม่เหมือนมนุษย์บนดาวน้ำเงิน พวกเขามีหูแหลม ม่านตาเป็นสีเขียว คล้ายกับเอลฟ์ในเรื่องเล่าของตะวันตก
แต่ไม่ใช่เผ่าพันธุ์เดียวกัน เมื่อเจอกันก็ต้องสู้กันเอาชีวิต มนุษย์ทั้งสองฝ่ายไม่เคยนั่งลงเจรจากันเลย
จางหย่งอันผ่านศึกในประตูดาวนครเวทมนตร์มาหลายปี เคยเห็นมนุษย์ต่างเผ่าน้อยมาก เพราะที่นี่เป็นอาณาเขตของราชวงศ์สัตว์ร้าย ส่วนใหญ่เป็นสัตว์ครึ่งคนครึ่งสัตว์และสัตว์อสูร