ระหว่างทาง
จางหย่งอันได้พบกับสัตว์อสูรระดับต่ำบางตัว แต่เพราะรีบเดินทาง จึงไม่ได้เสียเวลาและไม่ได้จัดการกับพวกมัน
เขาต้องไปยืนยันก่อนว่าแผ่นดินวิเศษผืนนั้นนั้นถูกผู้อื่นยึดครองไปก่อนหรือยัง เรื่องอื่นต้องวางไว้ก่อนชั่วคราว
ตอนที่เห็นแผ่นดินวิเศษนั้นครั้งแรก เขารู้สึกได้ว่าของในนั้นต้องมีมูลค่ามหาศาลแน่นอน
ในสถานที่แห่งนี้ สัตว์ครึ่งคนครึ่งสัตว์และสัตว์อสูรไม่ใช่เรื่องแปลกอีกต่อไป
จางหย่งอันต้องเดินหน้าอย่างระมัดระวัง ในป่าเผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายแห่งนี้ สัตว์ครึ่งคนครึ่งสัตว์เป็นฝ่ายครองอำนาจ พวกมันมีสติปัญญาพอสมควร
ส่วนสัตว์อสูรมีสติปัญญาไม่สูง แต่ทว่าพวกมันมีร่างกายเป็นสัตว์ ซากสัตว์อสูรจึงมีค่ามากกว่าซากสัตว์ครึ่งคนครึ่งสัตว์
เวลานี้ท้องฟ้ามืดลงแล้ว จางหย่งอันมีสายตาคมกริบ มองเห็นสิ่งรอบข้างในความมืดได้อย่างชัดเจน
ผู้แข็งแกร่งขั้นกลางสามารถมองเห็นในเวลากลางคืนได้แล้ว กลางคืนจึงไม่ใช่เรื่องอันตรายสำหรับจางหย่งอันนัก
เขารีบก้าวเดินไปยังส่วนลึก พร้อมกับสังเกต surroundings อย่างระแวดระวัง เขาสูดจมูก ใกล้ๆ มีกลิ่นคาวเลือดบางๆ ซึ่งไม่ต่างจากกลิ่นในความทรงจำของเขามากนัก
ครั้งก่อนก็เป็นเพราะรู้สึกถึงกลิ่นพิเศษนี้ จึงรู้ว่าข้างในอาจมีของดีๆ อยู่
ตอนนี้จนจริงๆ ต้องเสี่ยงอันตรายเพื่อความร่ำรวย!
"หืม?"
ข้างหน้ากลับมีเสียงต่อสู้ดังมา ทำให้จางหย่งอันหยุดฝีเท้าทันที หายใจเบาลง
ไม่ไกลออกไปมีเสียงต่อสู้ดังมา พร้อมกับเสียงคำรามของสัตว์อสูร
