กลางสนามกีฬา
โรงเรียนหลายแห่งที่สวมชุดวิทยายุทธ์สีดำต่างยืนประจำตำแหน่งตามลำดับแล้ว
ครูบางคนกำลังตรวจสอบความเรียบร้อยของแถว
ในฐานะประธานสภานักเรียน หลิวเจ๋อหลงยืนอยู่แถวหน้าสุดอย่างเป็นธรรมเนียม เพื่อสรุปสถานการณ์นักเรียนประจำสัปดาห์ให้ผู้บริหารโรงเรียนฟัง
เช่น เรื่องห้องเรียนที่ได้ธงอนามัย หอพักสะอาด และเรื่องไร้สาระอื่นๆ อีกมากมาย
เขาได้ยินเสียงขยับเล็กน้อย จึงแอบฟังครูสองคนที่อยู่ด้านหน้าพูดคุยกันเบาๆ
“ได้ยินว่าอธิการบดีไปประตูดาวมา รื้อของดีอะไรมาได้ ยังไม่บอกเลยจนถึงตอนนี้”
“ใครจะไปรู้ ครูฉินบอกว่าอธิการบดีได้มาสองพันล้าน”
“บ้าไปแล้ว เขาฟังไม่รู้เรื่องเลยว่าพูดเล่น”
“ผู้อำนวยการฉู่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาก็ไม่รู้เหมือนกัน อาจารย์ใหญ่คนนี้เอาใจใส่นักเรียนอยู่เหมือนกัน แค่ชอบโฆษณาเกินจริง”
“ไม่ต้องพูดแล้ว อธิการบดีมาแล้ว”
หลิวเจ๋อหลงหรี่ตาลง คิดในใจ “ถ้ามีสองพันล้านจริง ก็คงไม่จำเป็นต้องใช้กับนักเรียนที่ไร้ค่าอย่างพวกเราหรอก”
“แต่สองพันล้านเนี่ย คงได้กินเนื้อและเลือดสัตว์อสูรทุกมื้อเลยล่ะ”
ในเวลาเดียวกัน
ร่างของจางหย่งอันปรากฏขึ้นนอกสนามกีฬา พร้อมด้วยผู้อำนวยการฉู่
สายตาทุกคู่มองไปทางนั้น จางหย่งอันยังคงไว้ทรงผมสีดำและชุดดำเช่นเคย แต่เครื่องแต่งกายเรียบง่ายก็ไม่อาจปกปิดความองอาจของเขาได้
สนามกีฬาถูกสร้างขึ้นกว้างขวางมาก เพราะเป็นสนามของโรงเรียนวิทยายุทธ์นี่นา
นักเรียนหกร้อยคนก็แค่กินพื้นที่ส่วนเล็กๆ เท่านั้น