เช้าวันรุ่งขึ้น
ในพิธีส่งตัวนักกีฬาที่จัดขึ้นโดยหลิวเจ๋อหลง หวังเถิง และสมาชิกสภานักศึกษา
ไป๋เสี่ยวเวย์และคนอื่น ๆ ถูกห้อมล้อมมาที่หน้าประตูโรงเรียนอีกครั้ง!
ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งแรก
นี่คือรอบชิงชนะเลิศอย่างแท้จริง
ทั่วทั้งเขตแข่งขันนครเวทมนตร์ มีโรงเรียนเพียงสองแห่งเท่านั้นที่เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศได้
เรียกได้ว่าเป็นที่จับตามองอย่างมาก!
ฉินจั่นและคนอื่น ๆ นำรถออกมาจากแหวนเก็บของของแต่ละคน ให้ทุกคนขึ้นรถ
จางหย่งอันในใจก็แค่ตื่นเต้นเล็กน้อยเท่านั้น
จริง ๆ แล้วชนะหรือแพ้ก็ไม่สำคัญ การมาถึงขนาดนี้ได้ก็ดีมากแล้ว
วิทยาลัยวิทยายุทธ์นครเวทมนตร์มีฐานรากที่ลึกซึ้งเกินไป ได้ยินว่ามีจอมยุทธ์ปรมาจารย์อยู่หลายคน
บางทีเมื่อพลังของเขาถึงขั้นเก้า ตอนนั้นโรงเรียนก็คงสร้างเสร็จพอดี ถึงจะพอเทียบเคียงกับมหาวิทยาลัยยุทธ์นครเวทมนตร์ได้อย่างยากลำบาก
การต่อสู้ครั้งนี้
จางหย่งอันสู้เพื่อชื่อเสียงของวิทยาลัยอาชีวะวิทยายุทธ์ซานเหอ
ไม่พูดพล่ามให้มากความ
พวกเขาออกเดินทางทันที
แม้รอบชิงชนะเลิศจะถ่ายทอดสดแบบสาธารณะ แต่จริง ๆ แล้วไม่ได้ขายตั๋ว
คนธรรมดาไม่สามารถเข้าไปชมการแข่งขันที่สนามได้โดยตรง มีเพียงนักกีฬาที่เคยเข้าร่วมการแข่งขันหรืออาจารย์ที่ปรึกษาเท่านั้น ที่จะสามารถใช้บันทึกการเข้าร่วมการแข่งขันครั้งก่อนเข้าไปชมการแข่งขันในสนามประลองได้
ส่วนนักเรียนของโรงเรียนการต่อสู้ซานเหอ จางหย่งอันให้พวกเขาหยุดพักหนึ่งวัน
ให้พวกเขาสามารถร่วมชมการแข่งขันวันนี้ได้
ยังไงก็เป็นการต่อสู้ที่เกี่ยวข้องกับเกียรติยศของโรงเรียน