"ประลองจริง!"
"เริ่ม!!"
จางหย่งอันไม่ให้เวลาแม้แต่จะได้หายใจหายคอเลยแม้แต่น้อย
ฉวยโอกาสที่ระบบประสาทส่วนกลางในสมองของเหล่านักเรียนยังตื่นเต้นอยู่
ชกเหล็กในขณะที่ยังร้อน!
คำสั่งของจางหย่งอัน เหล่านักเรียนแทบจะปฏิบัติตามโดยไม่มีเงื่อนไข
พวกเขารีบจัดแถวรายล้อมนักบำเพ็ญเผ่าต่างถิ่นขั้นสองที่ถูกจางหย่งอันควบคุมไว้
แม้ภายใต้หน้ากาก ใบหน้าของแต่ละคนจะซีดขาว สมองสับสน ท้องไส้ปั่นป่วน
แต่สีหน้ากลับแน่วแน่ แววตาเผยให้เห็นความดุดันที่ไม่เคยมีมาก่อน สมองมึนงง เหลือเพียงเงาร่างและคำสั่งของจางหย่งอัน
จางลู่หน้าและคนอื่นๆ เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ความหวาดกลัวในใจพลุ่งพล่านราวกับคลื่นยักษ์
ใครจะรู้ว่า
แม้แต่นักเรียนที่โดดเด่นบางคน
แม้แต่อัจฉริยะขั้นสุดยอดของมหาวิทยาลัยยุทธ์เกียวโต มหาวิทยาลัยยุทธ์นครเวทมนตร์
หลังจากที่มือเปื้อนเลือดเป็นครั้งแรก ยังคงรักษากำลังรบไว้ได้
ไม่อาเจียนจนเลอะเทอะ ไม่ทรุดตัวลงกับพื้นด้วยอาการสับสน ถือว่าผ่านเกณฑ์เรื่องอุปนิสัยแล้ว
ที่น่าสนใจคือ ไม่ว่าจะเป็นมหาวิทยาลัยยุทธ์เกียวโตหรือมหาวิทยาลัยยุทธ์นครเวทมนตร์ นักศึกษาใหม่ของพวกเขาก็ไม่ลงประตูดาว แน่นอนว่ายกเว้นอัจฉริยะบางคน
นักศึกษามหาวิทยาลัยยุทธ์อายุสิบแปดปีที่มือเปื้อนเลือดของเผ่าต่างถิ่นนั้นมีน้อยมาก
แต่การที่ทำได้เหมือนคนเหล่านี้ หลังจากฆ่าเผ่าต่างถิ่นครั้งแรกแล้วยังรักษากำลังรบไว้ได้ ยิ่งหายากยิ่งกว่าขนนกหงส์