จำนวนนักยุทธ์ระดับต่ำนั้นมากเกินไป
แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่านักยุทธ์ระดับต่ำนั้นอ่อนแอเกินไป
นักยุทธ์ขั้นสามธรรมดาในที่เล็กๆ อย่างโรงเรียนมัธยมบางแห่งก็สามารถเป็นอธิการบดีได้แล้ว
จางหย่งอันตอนแรกเป็นเพียงขั้นสามขั้นสูงสุด
หากไม่มีเหรียญเกียรติคุณชั้นหนึ่งหนุนหลัง
คาดว่าคงถูกส่งไปเป็นอธิการบดีที่โรงเรียนมัธยมปลายอันห่างไกลในเขตเมืองใหม่
แต่โชคดีที่เกียรติคุณชั้นหนึ่งนั้นยังมีคุณค่ามาก ทหารทั้งหมดหนึ่งแสนนายในกองทัพทั้งปีมีเพียงไม่กี่คนที่ได้
นี่เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าเกียรติคุณชั้นหนึ่งของเขานั้นยอดเยี่ยมเพียงใด
หากจางหย่งอันถูกส่งไปเป็นอธิการบดีที่โรงเรียนมัธยมปลายแห่งหนึ่ง
ก็คงไม่ดีไปกว่าโรงเรียนอาชีวะวิทยายุทธ์ที่ทรุดโทรมแห่งหนึ่ง
สำหรับทรัพยากรที่จางหย่งอันมอบให้ ทุกคนไม่มีใครเอ่ยปากปฏิเสธแม้แต่คำเดียว
ไม่ใช่ไม่พูด แต่พูดไปก็ไม่มีประโยชน์
เชื่อฟังทำตามก็พอแล้ว
ทุกคนต่างรับเรี่ยวแรงสายฟ้าของตนเอง ของเหลวสีเทาทองนี้ แม้จะกั้นขวด ทุกคนก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ส่งมาจากภายในขวด
"ของดีจริงๆ"
ทุกคนอุทานในใจ
ทรัพยากรที่ปรมาจารย์ขั้นแปดเท่านั้นที่จะได้ลิ้มลอง พวกเขาที่เป็นคนพิการได้ลิ้มลอง ล้วนเป็นเพราะบุญคุณของจางหย่งอันทั้งสิ้น
"เริ่มดูดซับได้"
พูดจบ
แหวนในมือของจางหย่งอันก็วาบขึ้นเป็นสายแสง
กล่องยาเม็ดชี่เลือดขั้นสามทั้งกล่องก็ปรากฏขึ้นที่เท้า
"ในนี้มียาเม็ดชี่เลือดห้าร้อยเม็ด"
"ถ้าไม่พอ ฉันจะเพิ่มให้อีก สิ่งที่ต้องการคือให้พวกคุณระดับพลังพุ่งทะยานภายในเดือนนี้"