หลังจากยืนยันตัวตนแล้ว
จางหย่งอันก็บินพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ระหว่างทาง เขาครุ่นคิดถึงคำว่า 'เรื่องดี ๆ' ที่ทหารนักรบพูดถึงตลอดเวลา
"อะไรกันแน่ที่เรียกได้ว่าเป็นเรื่องดี?"
เขาไม่ถามตรง ๆ เพราะถ้ามันบอกได้ เขาคงรู้ไปแล้วตั้งแต่แรก
ตอนนี้ทำได้แค่เก็บความอยากรู้อยากเห็นไว้ แล้วรีบเดินทางต่อไป!
ในที่สุด
ไม่นานนัก แสงสว่างวาบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเหนือผิวทะเลเบื้องหน้า
รอบ ๆ แสงนั้นมีเรือรบขนาดใหญ่มากมายจอดอยู่ แล่นตรวจตราไปมา
ในฐานะทหารนักรบ เขาจำได้ทันทีว่านี่คือกองเรือบรรทุกเครื่องบินของนครเวทมนตร์
อาวุธปืนใหญ่ในโลกสูงอู่นี้ยังมีประโยชน์อยู่บ้าง
พลังทำลายล้างหนักของกองเรือบรรทุกเครื่องบินเพียงพอที่จะโจมตีนักบำเพ็ญเผ่าต่างถิ่นที่ต่ำกว่าปรมาจารย์ถึงตายได้!
"นี่คือประตูดาวงั้นหรือ?"
เมื่อเข้าไปใกล้ จางหย่งอันก็สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานที่คุ้นเคย
เขาสังเกตเห็นประตูทองคำสูงกว่าหนึ่งจ้างบนผิวทะเลทันที
"นี่คือประตูดาว?"
แสงสีทองที่ไหลเวียนอยู่บนประตูดาวเปล่งประกายงดงามเหนือผืนทะเลอันมืดมิด
"มันดูแปลกไปหน่อย"
"ประตูดาวใต้ด่านเจิ้นซิงกวนล้วนเป็นสีแดง นี่ทำไมเป็นสีทองล่ะ"
ถูกต้อง ระหว่างทั้งสองมีความแตกต่างกันอยู่บ้าง
สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของประตูดาว
กลิ่นอายลึกลับนี้สังเกตได้ง่ายมาก
แม้จางหย่งอันจะยังสงสัย แต่ตอนนี้ก็ดูเหมือนจะหาคนถามไม่ได้
เขาสำรวจสถานการณ์โดยรอบอย่างรวดเร็ว
ในที่สุดก็พบว่าปรมาจารย์ที่บินมานั้นดูเหมือนจะลงจอดบนดาดฟ้าของเรือบรรทุกเครื่องบินทั้งหมด