ค่ำคืนนี้
ฝนที่หนาวเหน็บตกลงมาโดยไม่ทันตั้งตัว
แม้เวลานี้จะเป็นต้นเดือนสาม ก็ยังสัมผัสได้ถึงความหนาวของฤดูหนาว
ภายในโรงเรียน
กลับไม่รู้สึกหนาวเย็นแม้แต่น้อย
ดูเหมือนว่าภายในโรงเรียนทั้งหมดมีความเข้มข้นของชี่เลือดสูง ดังนั้นอุณหภูมิจึงสูงขึ้นตามไปด้วย
เมื่อเดินเข้ามาในโรงเรียน อุณหภูมิที่สัมผัสได้นั้นต่างจากภายนอกราวฟ้ากับเหว
จางหย่งอันย่อมไม่ปูพื้นระบบทำความร้อนให้ทั่วทั้งโรงเรียนแน่นอน
คืนนี้
เขาไม่ได้นอนในห้องทำงานของอธิการบดี
กลับมาที่วิลล่าหลังมหาวิทยาลัยของตน
ยืนอยู่ในลานเล็กๆ ของวิลล่า เขาค่อนข้างพอใจกับทัศนียภาพของลานแห่งนี้
วิลล่าของจางหย่งอันนั้นไม่เหมือนวิลล่าเล็กๆ ทั่วไป
เพราะเป็นที่พักอาศัยของเขาเอง
ย่อมต้องแยกออกจากวิลล่าเล็กๆ โดยรอบ
วิลล่าของเขาเป็นสไตล์จีน วิลล่าแบบจีนดั้งเดิม
กำแพงขาวกระเบื้องเทา เรียบง่ายและประหยัด
ลานไม่ใหญ่นัก ต้นไม้วิเศษประดับลานสองสามต้นกระจายอยู่ทั่วบริเวณ
แสงสีเหลืองอบอุ่นสาดผ่านหน้าต่างลงมาสู่ลาน ส่องแสงกระทบเม็ดฝนที่ร่วงหล่น อบอุ่นและงดงาม
เขาพอใจกับสิ่งนี้มาก
พยายามมานานขนาดนี้ ย่อมต้องหาความสุขให้ตัวเอง ที่พักและของใช้ก็ต้องดีที่สุดอยู่แล้ว
"คืนนี้เหมาะแก่การพักผ่อนจริงๆ"
"หลับก่อนดีกว่า"
แม้จอมยุทธ์ปรมาจารย์จะไม่จำเป็นต้องนอน แต่การนอนก็เป็นนิสัยที่รักษามาหลายสิบปี
ตอนนี้เขาไม่ต้องบำเพ็ญเพียรทั้งวันทั้งคืน ดังนั้นย่อมผ่อนคลายได้บ้าง