"เจ้าค้นพบได้อย่างไรว่าข้าเป็นคนเผ่าต่างถิ่น"
"ข้าเลียนแบบคนดาวน้ำเงินได้อย่างไร้ที่ติเลยนะ"
จางหย่งอันหัวเราะเย็น
แค่เลียนแบบรูปลักษณ์ภายนอกจะมีประโยชน์อะไร
แก่นแท้ภายในก็ยังเป็นคนเผ่าต่างถิ่นอยู่ดี
คนเผ่าต่างถิ่นผู้นี้จะต้องชดใช้ราคาเพื่อความโง่เขลาของตัวเอง!
จางหย่งอันไม่ยอมเสียเวลาพูดไร้สาระกับเขา เพิ่มพลังโจมตีอย่างหนัก!
เสียงการต่อสู้ดังสนั่นหวั่นไหว
ทุกคนที่พักผ่อนอยู่ต่างตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ
พวกเขาต่างสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ
ต่างฝ่าฝน ถือดาบออกมาสู้
เมื่อมาถึงลานบ้าน ก็พบว่าคลื่นการต่อสู้แผ่ออกมาจากกลางอากาศเบื้องบน
"ท่านอธิการบดี!"
"ท่านอธิการบดีกำลังต่อสู้กับใครบางคน!"
"วิชาการต่อสู้ที่คนผู้นั้นใช้ดูเหมือนจะเป็นวิชาของเผ่าต่างถิ่น"
"นี่คือยอดฝีมือขั้นสูงของเผ่าต่างถิ่น!"
"เหตุใดถึงมียอดฝีมือขั้นสูงของเผ่าต่างถิ่นปรากฏตัวได้"
ฉู่จื่อหางและอาจารย์อีกหลายคนจำได้ในทันทีว่าคนผู้นั้นคือจอมยุทธ์ปรมาจารย์ของเผ่าต่างถิ่น
เพราะวิชาการต่อสู้และวิธีการเหล่านี้ไม่อาจปิดบังใครได้
พวกเขาอยากขึ้นไปช่วยเหลือ
แต่ทว่ากำลังของตนต่ำเกินไป แม้แต่จะบินก็ยังไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเข้าร่วมสมรภูมิบนฟ้า
"ท่านอธิการบดีสู้ไหว"
จางลู่หน้าใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล แต่เมื่อเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งบนเบื้องสูง มือที่กำดาบของนางสั่นเทา แต่ก็ไม่มีทีท่าจะหนีไปไหน
"ไม่รู้สิ"
ฉู่จื่อหางตัดสินใจทันที "ให้เด็กนักเรียนทุกคนไปที่หลบภัย"
"การต่อสู้ระหว่างขั้นแปดจะส่งเสียงดังสนั่นมาก"
"หากคลื่นกระแทกลงมาถึงเบื้องล่าง จะต้องมีคนตายอย่างแน่นอน"