"เงินรางวัลของการแข่งขันรอบระดับภูมิภาคครั้งนี้ มอบโดยกรมการศึกษานครเวทมนตร์ สมาพันธ์ผู้ฝึกยุทธ์นครเวทมนตร์ ธนาคารนักบำเพ็ญแห่งนครเวทมนตร์..."
"ตั้งแต่โบราณมา วิชาหนังสือไม่มีที่หนึ่ง วิชาต่อสู้ไม่มีที่สอง"
"ในยุทธภพ จะมีผู้แข็งแกร่งได้เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น"
"ดังนั้นรางวัลจึงมอบให้เพียงทีมอันดับหนึ่งเท่านั้น อันดับสองและสามไม่มีรางวัล"
"ทีมที่ชนะจะได้รับทุนการศึกษารวมห้าล้าน!"
"โรงเรียนที่ชนะจะได้รับทรัพยากรฝึกบำเพ็ญมูลค่าห้าสิบล้าน!"
"ผู้เล่นยอดเยี่ยมจะได้รับทุนการศึกษาหนึ่งล้าน!"
"ต่อไป เชิญรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการนครเวทมนตร์ ซวีเปียว ขึ้นเวทีมอบรางวัล!"
ฟังการประกาศรางวัล นักเรียนและคุณครูมากมายต่างพากันอิจฉา
แต่เสียดายที่แค่อิจฉาเท่านั้นไม่ได้ผล รางวัลเหล่านี้ไม่ใช่ของพวกเขา
บนจอใหญ่
จางหย่งอันเป็นหัวหน้า นักเรียนและคุณครูสถาบันยุทธ์ซานเหอมากมาย ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุข แต่ไม่ได้ตื่นเต้นมากนัก
รางวัลชุดนี้นับว่าค่อนข้างอุดมสมบูรณ์
หากเป็นเมื่อก่อน พวกเขาต้องตื่นเต้นสุดขีดแน่นอน เพราะไม่เคยเห็นเงินมากมายขนาดนี้มาก่อน
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
พวกเขาถูกจางหย่งอันเลี้ยงให้อิ่มหนำสำราญไปหมดแล้ว
ไม่ต้องพูดถึงไม่กี่ล้าน ไม่กี่สิบล้าน ต่อให้เป็นไม่กี่ร้อยล้าน พวกเขาก็คงตื่นเต้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
แล้วก็จบแค่นั้น
สีหน้าของพวกเขาสะท้อนผ่านจอใหญ่ไปสู่สายตาของผู้ชมทุกคน
"สมกับเป็นทีมแกร่ง เจอทุนการศึกษาแล้วสีหน้าไม่เปลี่ยน หัวจิตหัวใจดีจริงๆ"
"โรงเรียนนี้ถึงจะเป็นแค่โรงเรียนอาชีวะ แต่ดูเหมือนจะเก่งจริงๆ กลับบ้านจะให้ลูกเลื่อนจากปริญญาตรีเป็นอนุปริญญาเลย จะบอกว่าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ให้เด็กซ้ำชั้น!"