ผู้คนต่างมุ่งหน้าไปยังด่านเจิ้นซิงกวน
ต่างทยอยลงจอดตรงหน้าสำนักงานบัญชาการชั่วคราว
แร่ไมธริลยังคงถูกเก็บรักษาโดยจางหย่งอันชั่วคราว อีกเดี๋ยวจะทำการตัดแบ่ง
แร่ไมธริลแข็งแกร่งเกินไป การตัดแบ่งก็ต้องใช้แรงพอสมควร
แต่จอมทัพเฉินบอกว่าตนเองสามารถตัดแบ่งได้อย่างง่ายดาย จางหย่งอันจึงตกลงให้เขาลงมือ
รอยเลือดบนใบหน้าของจางหย่งอันถูกเช็ดจนสะอาดแล้ว มีพลังชีวิตแก่นแท้ช่วยรักษาบาดแผลให้เขา
ตอนนี้ร่างกายไม่มีบาดแผลอะไร
ก็แค่การต่อสู้ครั้งใหญ่เมื่อครู่ทำให้พลังหมดไปบ้าง แต่ก็ฟื้นฟูกลับมาได้อย่างรวดเร็ว
ภายในห้องประชุม
ผู้แข็งแกร่งขั้นเก้าจำนวนมากรายล้อมแร่ไมธริลอยู่ตรงกลาง เหล่าจอมยุทธ์ปรมาจารย์ทำได้เพียงมองตาปริบ ๆ อยู่ห่าง ๆ
จอมทัพเฉินหยิบมีดเล็กไมธริลออกมาจากแหวนมิติเก็บของของตนเอง
เมื่อมองดูมีดเล็กอันประณีตนั้น
สีหน้าแวบหนึ่งของความชื่นชมก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของจางหย่งอัน
ต้องยอมรับว่า
อาวุธที่หลอมจากไมธริลสำหรับนักยุทธ์แล้วก็เหมือนกับปีศาจยั่วยวนใจ
ทั้งสวยงามและทรงพลัง
ใครก็อยากได้อาวุธไมธริลสักชิ้น
ผู้เชี่ยวชาญได้เขียนเส้นแบ่งไว้บนนั้น จางหย่งอันจะได้ส่วนหนึ่งในห้า
แม้จะไม่ได้ทั้งหมด แต่เขาก็ไม่มีความน้อยเนื้อต่ำใจแม้แต่น้อย
ยังคงเป็นประโยคนั้น หากคนพวกนี้ไม่ลงมือ ชีวิตของตนเองคงจบไปแล้ว
จะมีเรื่องอะไรให้น้อยเนื้อต่ำใจได้อีกเล่า
เมื่อเขียนเส้นแบ่งเสร็จ ผู้แข็งแกร่งขั้นเก้าจำนวนมากก็ยืดคอรอดูอย่างใจจดใจจ่ออยากให้แบ่งเร็ว ๆ
พูดตามตรง
หากนี่เป็นสิ่งที่พวกเขาร่วมกันค้นพบ