ช่วงบ่าย
หลังจางหย่งอันกับอีกฝ่ายทานอาหารเสร็จ
เขาก็ได้ส่งมู่ชิวเฟิงกลับมหาวิทยาลัยยุทธ์นครเวทมนตร์
เขารู้สึกว่ามู่ชิวเฟิงคนนี้ดูแปลกๆ พูดไม่ถูก อาจเป็นเพราะแบบนี้ละมั้ง ถึงหาคู่ไม่ได้สักที
จางหย่งอันไม่ได้คิดอะไรมาก
เขาแค่ขับรถมุ่งหน้าไปโรงเรียน
เดือนนี้ นอกจากครูในโรงเรียนจะแข็งแกร่งขึ้นแล้ว การก่อสร้างของโรงเรียนก็ไม่ได้หยุดนิ่งแม้แต่น้อย
ฉู่จื่อหางคอยดูแลความคืบหน้าของงานก่อสร้างให้เขาตลอด จากภาพถ่ายที่ส่งมาหลายครั้ง จางหย่งอันดูแล้วค่อนข้างพอใจ
แต่ไกลๆ
จางหย่งอันก็มองเห็นกำแพงโรงเรียนที่กำลังก่อสร้างอยู่
คนงานยังคงทำงานอยู่ เสียงดังมากทีเดียว
กำแพงโรงเรียนก่อสร้างจนเห็นโครงร่างแล้ว
มองไกลๆ ก็เหมือนกำแพงเมือง ด้านในเป็นกำแพงที่ก่อด้วยอิฐและดิน บวกกับเทคอนกรีตเสริมเหล็ก
หินดำทองยังอยู่ที่จางหย่งอัน ดังนั้นยังไม่ติดบนกำแพง
แต่ตอนนี้
จางหย่งอันกลับมาแล้ว ถึงเวลาให้คนงานก่อหินดำทองบนกำแพงได้
ตอนนั้นกำแพงโรงเรียนทั้งหมดก็ถือว่าเสร็จเรียบร้อยพอใช้ได้
เพียงแต่หอคอยสี่มุมของกำแพงเมืองยังไม่ได้ก่อสร้าง
ไม่มีหินดำสุดยอดของจางหย่งอัน เรื่องนี้ก็ไม่อาจก่อสร้างได้เช่นกัน
จางหย่งอันจอดรถไว้แต่ไกล
เก็บรถเข้าแหวนมิติเก็บของ แล้วบินขึ้นสู่ท้องฟ้าตรงๆ
มองลงมาจากที่สูงเห็นโรงเรียนเบื้องล่าง
