ตอนนี้เหล่าครูทั้งหมดอยู่ในห้องอธิการบดีพอดี
ประหยัดเวลาไม่ต้องเรียกครูทุกคนมาที่นี่
เรื่องที่โรงเรียนจะเปลี่ยนเป็นโรงเรียนทหารก็ต้องบอกครูเหล่านี้ให้รู้
สายตาทุกคนมองไปที่จางหย่งอัน
พวกเขาฝึกฝนอย่างหนักเช่นนี้ ก็เพื่อให้โรงเรียนได้รับการยกฐานะเป็นวิทยาลัยระดับปริญญาตรี
ฉู่จื่อหางพูดเป็นคนแรก: "อธิการบดี เซ็นชื่อเรื่องการยกฐานะโรงเรียนแล้วหรือยัง?"
จางหย่งอันพยักหน้า
ทันใดนั้นเสียงเชียร์ก็ดังขึ้นในห้องอธิการบดี
พวกเขาค่อยๆ เห็นโรงเรียนแข็งแกร่งขึ้นทีละน้อย
จากโรงเรียนอาชีวะยุทธภพที่จัดอันดับท้ายๆ อยู่วันหนึ่งกลับกลายเป็นวิทยาลัยยุทธภพระดับปริญญาตรีได้
เรื่องแบบนี้เมื่อก่อนไม่กล้าคิดด้วยซ้ำ
ไม่รู้นึกว่ากำลังฝันอยู่
แต่พอสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของตัวเอง ที่เปลี่ยนจากทหารนักรบพิการมาเป็นนักบำเพ็ญขั้นกลาง
ถึงตอนนี้พวกเขามั่นใจอย่างยิ่งว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง
โรงเรียนของพวกเขากลายเป็นระดับปริญญาตรีอย่างเป็นทางการ
จางหย่งอันยกมือขึ้นห้ามเสียงเชียร์ ในใจเขาดีใจมาแล้ว แต่ตอนนี้ก็ยังยินดีเหมือนครูคนอื่นๆ
โรงเรียนอาชีวะทรุดโทรมแห่งนี้ คือฐานที่มั่นของพวกเขาทหารนักรบที่ปลดประจำการ
เดิมทีฐานที่มั่นนี้ใกล้จะพังทลายแล้ว แต่สุดท้ายก็ถูกพวกเขาฟื้นคืนมาได้
ฉู่จื่อหางถอนหายใจยาวๆ ในฐานะรองผู้อำนวยการ เขาทุ่มเทพลังไม่น้อยไปกว่าจางหย่งอัน
จางหย่งอันกระแอมเบาๆ แล้วพูดต่อ:
"มีอีกเรื่องหนึ่ง"
"โรงเรียนเราไม่ใช่ระดับปริญญาตรีธรรมดา"