เฉินอิ๊นอิ๊นเริ่มมั่นใจขึ้นมา ดูท่าหลี่เวยจะรู้จักกับนักเวทคนนี้ และอาจจะสนิทกันด้วยซ้ำ ไม่เช่นนั้นอีกฝ่ายจะช่วยเธอได้อย่างไร
ส่วนหลี่เวยในฐานะเพื่อนสนิทของซ่งฉี เป็นคนที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะได้เส้นผมและวันเดือนปีเกิดของซ่งฉีมา
"ตำรวจก็ไม่มีหลักฐานอะไร แม้เธอจะไม่ได้รับโทษทางกฎหมาย แต่ชาตินี้เธอจะถูกมโนธรรมของตัวเองกัดกร่อน ถูกฝันร้ายนี้หลอกหลอนไปตลอดชีวิต อย่าหวังแม้แต่จะคิดเข้าไปในทีมศิลปะ ชาตินี้เธอจะจมปลักอยู่ในหล่มโคลนไปตลอด"
หลี่เวยถูกคำตำหนิเหล่านี้ทำให้พูดไม่ออก เธอเสียใจจริง ๆ เธอกลัวมาก เธอคิดว่าเมื่อซ่งฉีตายไปแล้ว เธอจะได้เป็นระบำนำ จะได้เปล่งประกายในงานฉลองโรงเรียน จะถูกคัดเลือกให้เข้าร่วมทีมศิลปะ
แต่สุดท้าย ทุกอย่างก็เป็นเพียงความคิดของเธอเอง โรงเรียนไม่เพียงแค่ยกเลิกการแสดงนี้โดยตรง แต่ยังไม่ให้เธอเข้าร่วมการแสดงใด ๆ เลย นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ
เฉินอิ๊นอิ๊นเห็นว่าได้ผลแล้ว จึงถามตรง ๆ ว่า "ถ้าเธอเล่าทุกอย่างให้ฉันฟังตามจริง ฉันจะช่วยเธอได้"
หลี่เวยสงบลงมากแล้ว จึงเริ่มเล่าทุกอย่างออกมา
"ตั้งแต่ฉันรู้ว่าเธอสนิทสนมกับหัวหน้าทีมศิลปะ ฉันก็เริ่มบ่นว่าฟ้าไม่ยุติธรรม บังเอิญไปเห็นกลุ่มในแอปแชทแถวบ้าน เลยขอเข้ากลุ่มชมรมติดต่อวิญญาณ มีประกาศในกลุ่มว่า แค่เข้าก็สามารถเห็นผี แล้วก็คุยกับหัวหน้าชมรมเป็นการส่วนตัวได้ เสียค่าตอบแทนเล็กน้อย แล้วความปรารถนาจะเป็นจริง"