“ผู้หญิงอย่างเธอ บ้านเราแต่งไม่ไหวหรอก” แม่จ้าวพูดพลางหัวเราะเยาะ “เธออยากแจ้งตำรวจก็ไปแจ้งสิ ให้พวกเขาตรวจดูว่าจดหมายฉบับนี้ใครเป็นคนเขียน”
จ้าวฉีแอบกระตุกแขนเสื้อแม่ แต่แม่จ้าวกลับสะบัดมือเขาออกด้วยสีหน้าเย็นชา ถึงเวลาคับขัน เธอจะเผยท่าทีอ่อนแอไม่ได้ ถ้าทำให้หลิวหงอิงกลัว เรื่องนี้ก็อาจจบลงได้ด้วยการจ่ายเงินสักหน่อย
เพราะหลินเซี่ยงหนานไม่ได้เหลือเวลาให้หลิวหงอิงมากนัก แผนของหลิวหงอิงจึงค่อนข้างหยาบอยู่แล้ว
หูเหม่ยลี่จับได้ทันทีว่าเป็นเธอก็เรื่องหนึ่ง แต่พวกคนที่มามุงดูในลานบ้านต่างก็เดาออกว่าเธอเป็นคนทำ
ไม่อย่างนั้นเมื่อคืนคงมีใครสักคนช่วยพูดแทนหลิวหงอิงบ้าง เธอก็เป็นเด็กที่ทุกคนในลานบ้านเห็นมาตั้งแต่เล็ก ไม่ถึงกับไม่มีน้ำใจต่อกันเลยสักนิด
แต่ถึงจะเดาออกแล้วจะทำไม หลิวหงอิงใช้เล่ห์เหลี่ยมก็จริง แต่จ้าวฉีเองก็ไม่ใช่หรือที่ห้ามใจไม่อยู่?
มีผู้หญิงเข้ามาซบอก เธอก็กล้ากอดเขาเลยหรือไง?
สมน้ำหน้าที่โดนพัวพันจนสลัดไม่หลุด
ตอนนี้หลิวหงอิงไม่ร้องไห้แล้ว เธอมองแม่จ้าวอย่างใจเย็น “ได้สิ คุณไปแจ้งตำรวจ ให้ตรวจดูว่าจดหมายฉบับนั้นใครเป็นคนเขียน แล้วให้ตำรวจตรวจด้วยว่าเมื่อคืนจ้าวฉีฉวยโอกาสเอาเปรียบฉันหรือเปล่า”
จ้าวฉีก็รู้ว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด ไม่อย่างนั้นเมื่อคืนเขาคงไม่ยอมรับเรื่องไปแบบนั้น พอเห็นแม่จ้าวกับหลิวหงอิงปะทะกัน เขาก็ร้อนใจจนเหงื่อเย็นแทบไหลออกมา
เขาไม่อยากแต่งงานกับหลิวหงอิงก็จริง แต่ยิ่งไม่อยากถูกส่งไปใช้แรงงานดัดนิสัย
