หูเหม่ยลี่ไม่ยอมแพ้ “ฉัน...”
“ฉันอะไรของเธอ” พ่อหูถลึงตาใส่เธอ
เงินตกไปอยู่ในกระเป๋าของหลิวเหล่าเฮยแล้ว อยากให้เขาควักออกมาคงยาก
ต่อให้หูเหม่ยลี่โวยวาย เธอก็แบ่งเงินมาได้ไม่เท่าไร แถมยังพลอยทำให้ชื่อเสียงตัวเองเสียหาย จากคนมีเหตุผลก็กลายเป็นคนไร้เหตุผลไปเสียอีก
“ตอนบ่ายไปทำเรื่องหย่าซะ พี่ชายของลูกต้องไปทำงาน พอตกเย็นพวกพี่ชายกับพี่สะใภ้เลิกงานแล้วค่อยมา ช่วยกันเก็บข้าวของให้” พ่อหูจัดการทุกอย่างไว้เรียบร้อย
โรงงานหักค่าแรงคนที่ลางาน ทุกคนเลยมักลาครึ่งวันกัน
หูเหม่ยลี่เองก็เสียดายค่าแรง ไม่อยากยืดเยื้อไปถึงวันพรุ่งนี้ จึงพูดกับหลิวเหล่าเฮยอย่างอัดอั้นว่า “ไปเถอะ ไปสำนักงานกิจการพลเรือน เรื่องของหงอิงจบแล้ว ถึงเวลาจัดการเรื่องของเราบ้าง”
คนตระกูลจ้าวจ่ายเงิน รับหนังสือรับรอง แล้วมองหูเหม่ยลี่ด้วยสายตารังเกียจ ก่อนจะถุยใส่หลิวหงอิงอีกที จากนั้นก็เดินจากไปด้วยสีหน้าเย็นชา
แม้แม่จ้าวจะมองหูเหม่ยลี่กับหลินเซี่ยงหนานเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้เสียหาย แต่เรื่องนี้เริ่มต้นเพราะหลินเซี่ยงหนาน อีกทั้งครอบครัวเธอยังเสียเงินไป 100 หยวน แม่จ้าวจึงไม่ได้มีท่าทีดีต่อแม่ลูกคู่นี้นัก
ส่วนจ้าวฉี แผลหายก็ลืมเจ็บ ก่อนจากไปยังจ้องหลินเซี่ยงหนานอย่างอาลัยอาวรณ์
“ไอ้เด็กเวร ไปกันหมดแล้วยังจะมองอะไรอีก” แม่จ้าวอดไม่ได้ ตบหลังจ้าวฉีอีกฉาด แล้วเตือนว่า “ถ้ายังไม่รู้จักทำตัวดี ๆ ดูสิว่าฉันจะจัดการแกยังไง”
หูเหม่ยลี่เห็นความฉลาดเจ้าเล่ห์ของแม่จ้าวมาแล้ว จึงไม่ชอบจ้าวฉีมาตั้งนาน พูดประชดว่า “พี่จ้าว ต้องดูแลลูกชายให้ดีนะ ทำตัวแบบนี้ สักวันก็ต้องพลาดท่าเพราะผู้หญิงอีก ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นพวกกระดูกอ่อน ใช้เงินฟาดหัวแล้วจบได้หรอก”