“ยังจะบอกว่าไม่มีอีกเหรอ ฉันก็ว่าแล้วว่าทำไมตำรวจคนนั้นถึงมาหาเสี่ยวหนานอยู่บ่อย ๆ ที่แท้พวกเธอก็พัวพันกับคดีฆาตกรรมก่อนหน้านี้นี่เอง” หูเหม่ยลี่โกรธจนกัดฟันกรอด “ฉันบอกแล้วว่าเสี่ยวหนานว่างมากไปต้องมีเรื่องเข้าสักวัน ดูสิ ไม่เคยได้อยู่อย่างสงบเลย”
“วันนั้นที่ฉันพาเสี่ยวหนานไปดูตัว บังเอิญเห็นศพอยู่ในตรอกพอดี พวกเราก็เลยไปแจ้งความ ตอนกลับถึงบ้าน ทุกคนรู้กันหมดแล้วว่ามีคนตายในตรอก ถึงขั้นรู้ด้วยว่าคนตายชื่ออะไร ฉันกับเสี่ยวหนานก็เลยไม่พูดอะไรให้มากความ”
พวกเธอก็เป็นแค่พยานที่พบศพเป็นกลุ่มแรก ข้อมูลที่รู้ยังไม่มากเท่าพวกป้า ๆ เหล่านั้น จะให้ไปอวดรู้ต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญได้อย่างไร
พอรู้ว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับลูกสาวตัวเอง หูเหม่ยลี่ก็วางใจลงได้ทันที ก่อนถามอย่างอยากรู้อยากเห็นว่า “แล้วตอนนี้คดีนี้สืบรู้ตัวคนร้ายหรือยัง?”
“รู้แล้ว เพราะเรื่องเงิน คนตายให้เพื่อนยืมเงินก้อนใหญ่เป็นการส่วนตัว พอไปทวงหนี้ เพื่อนคนนั้นกลับไม่มีเงินคืน ทั้งสองฝ่ายเลยทะเลาะกันนิดหน่อย สุดท้ายก็มีคนต้องตาย”
หูเถาฮวาสนใจคดีนี้มากกว่าหลินเซี่ยงหนานเสียอีก