เมื่อได้คำแนะนำจากตู้ไอ่หงแล้ว หลินเซี่ยงหนานจึงทิ้งของไว้ให้ ก่อนปัดก้นลุกจากไป
“นี่ เธอเอาขนมนี่ไปด้วยสิ” ตู้ไอ่หงเอ่ยอย่างเกรงใจ แอปเปิลลูกใหญ่ที่เธอกินไปลูกเดียวก็แทนค่าข่าวได้แล้ว เธอไม่กล้ารับของมากไปกว่านี้
“ที่บ้านยังมีอีก เก็บไว้กินเถอะ ถ้าฉันเอากลับไปก็โดนดุอยู่ดี”
สนิทกันก็ส่วนหนึ่ง แต่ไม่มีเหตุผลที่จะให้คนอื่นช่วยงานโดยไม่ตอบแทน
หลินเซี่ยงหนานเผ่นหนีอย่างรวดเร็ว ตู้ไอ่หงอยากตามก็ไล่ไม่ทัน ได้แต่เก็บของไว้ด้วยความจนใจ
สองวันนี้ระหว่างจัดการบ้าน หลินเซี่ยงหนานก็ทำความเข้าใจสถานการณ์ของโรงงานอิฐกับลานทรายจนกระจ่างแล้ว พอถึงตอนสร้างบ้าน แค่แวะไปบ่อยหน่อยก็น่าจะหาทางจัดการได้
ตอนนี้สิ่งที่เธอต้องทำก็คือเกลี้ยกล่อมหูเหม่ยลี่กับบรรดาน้าชายให้ช่วยกันออกเงินสร้างบ้าน เรื่องแบบนี้ส่วนใหญ่หลายครอบครัวจะร่วมมือกัน เพราะครอบครัวเดียวหาเงินมากขนาดนั้นไม่ไหว
เพื่อให้เห็นว่าเธอมีเงินมากพอ คราวนี้ตอนหลินเซี่ยงหนานกลับบ้าน เธอจึงตั้งใจหิ้วตะกร้าใบหนึ่ง ซ่อนเนื้อหมูสองชั่งไว้อย่างมิดชิด
พอหูเหม่ยลี่เห็นเนื้อ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาก่อนจะถามเสียงเย็นว่า “เมื่อกี้แกไปทำอะไรมา? ที่แม่พูด แกทำเป็นลมผ่านหูไปหมดเลยใช่ไหม? ถ้ามีคนแจ้งความขึ้นมา แกจบเห่แน่”
เรื่องแบบนี้เปิดเผยไม่ได้ หูเหม่ยลี่จึงไม่กล้าด่าเสียงดัง ได้แต่อัดอั้นจนแทบทนไม่ไหว
หลินเซี่ยงหนานทำหน้าใจเย็น “แม่ ไม่ต้องห่วง ไม่มีปัญหาใหญ่หรอก”
“ฉันจะไปวางใจได้ยังไง รีบเล่ามาตามตรงเลยว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่”
“มีคนลักลอบขายของเก่าที่ถูกกวาดล้างในช่วงรณรงค์ทำลายสิ่งเก่า ฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้จุดประสงค์ของพวกเขา แถมยังช่วยเป็นธุระเชื่อมคนให้ด้วย ต่อมามีคนถูกจับ ฉันเลยบังเอิญได้ของดีมา ได้เงินมาไม่น้อย”