เพื่อสร้างบ้านหลังนี้ บ้านของบรรดาน้าชายหลายคนจึงติดหนี้ภายนอกไม่น้อย ทุกคนเลยไม่ได้เตรียมตกแต่งอะไร พอผนังแห้งสนิทก็ย้ายเข้ามาอยู่กันเลย ไว้วันหน้าพอมีเงินเหลือค่อยทยอยซื้อของมาเพิ่ม
แต่หลินเซี่ยงหนานทนผนังอิฐเปลือยกับพื้นซีเมนต์แบบเดิม ๆ ไม่ไหว เธอหิ้วผงโป๊วสองถังกับปูนซีเมนต์สูตรพิเศษมาจากข้างนอก แล้วเริ่มสั่งให้หลินเซี่ยงซีลงมือทำงาน
“ระวังหน่อยนะ อย่าตกลงมา”
“ไม่ต้องห่วงครับพี่ ก่อนหน้านี้ตอนว่างผมก็ไปช่วยทำงานที่ไซต์ก่อสร้างจนชินแล้ว”
ตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อน คนที่มาช่วยงานไม่ได้มีแค่หลินเซี่ยงซี แต่ยังมีลูกพี่ลูกน้องตัวเล็ก ๆ ของบ้านหูอีกหลายคนด้วย
หลินเซี่ยงหนานแค่ต้องจ่ายขนมกับลูกอมเล็กน้อย ก็ได้รับการดูแลระดับวีไอพี ถึงขั้นมีคนป้อนน้ำให้ถึงปาก
“ค่อย ๆ ทำ ไม่ต้องรีบ ทำเสร็จแล้วพี่จะเลี้ยงไอศกรีมครีมพวกเธอ” หลินเซี่ยงหนานหยิบเงินออกจากกระเป๋า แล้วใช้ให้น้องสาวคนเล็กสุดไปทำธุระ
“น้องเล็กรีบไปสิ พี่เสี่ยวหนานจะพัดให้เอง” พอน้องเล็กออกไป ลูกมือประจบอีกคนก็เข้ามารับช่วง “พี่เสี่ยวหนานเมื่อยขาไหม เดี๋ยวหนูนวดให้”
คนช่วยงานมีเยอะ ไม่นานผนังกับพื้นก็เสร็จเรียบร้อย จากนั้นหลินเซี่ยงหนานก็ทยอยขนเฟอร์นิเจอร์เข้าห้อง
เตียงโครงเหล็กเป็นของที่หูเหม่ยลี่เชื่อมขึ้นเองที่โรงงานเหล็ก หลินเซี่ยงหนานไม่ต้องเป็นห่วง เธอจึงยกตู้ไม้จริงหลายใบจากข้างนอกเข้ามา รวมทั้งโต๊ะเครื่องแป้งกับโต๊ะอีกตัว
ทั้งที่เธอพยายามยับยั้งชั่งใจมากแล้ว หูเหม่ยลี่ก็ยังทนไม่ไหว