พอคุณตาหูเห็นสถานการณ์ ก็รีบกระแอมแล้วพูดเสียงดังว่า “เด็ก ๆ ห้ามไปก่อเรื่อง ถ้าตีกันขึ้นมาจริง ๆ พวกเราดูแลไม่ไหว อยู่บ้านกันดี ๆ ทุกคน”
พอคุณตาเอ่ยปาก หลินเซี่ยงซีกับเด็ก ๆ วัยไล่เลี่ยกันก็พากันถอนใจ แต่ก็ทำได้เพียงวางพลองในมือลงที่เดิมอย่างว่าง่าย
หลินเซี่ยงหนานคิดว่าตัวเองคงไม่ใช่พวกเด็ก ๆ จึงยืนนิ่งอย่างใจเย็น
คุณตาหูเหลือบมองเธอครั้งหนึ่ง แล้วก็เหลือบมองอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าหลินเซี่ยงหนานยังไม่ขยับ เขาจึงต้องพูดว่า “เสี่ยวหนาน เธอก็อยู่บ้านเหมือนกัน ยังไงกู้ฟู่เกินกับคนอื่น ๆ ก็เป็นผู้ใหญ่”
ทั้งสองบ้านหมั้นหมายกันไว้แล้ว หูต้าสี่กับหูเหม่ยลี่จะช่วยหลินเซี่ยงหนานออกหน้าไปตีก็ได้ แต่ถ้าเธอลงมือเองคงไม่เหมาะ หากคนอื่นรู้เข้าจะฟังดูไม่ดี
หลินเซี่ยงหนานรีบยืนยันว่า “ฉันไม่คิดเอาเรื่องผัวเมียกู้โฉ่วนีหรอก ฉันจะอัดแค่กู้เจิ้นกั๋วคนเดียว”
“ได้ งั้นไปเถอะ ออกแรงขยับแข้งขยับขาสักหน่อย จะได้ไม่อัดอั้น” หลังพูดจบ คุณตาหูก็กำชับหูต้าสี่ว่า “อย่าลืมพูดเหตุผลกับเขาก่อน”
“เข้าใจแล้ว”
ที่บอกให้พูดเหตุผล ก็คือก่อนลงมือตีกัน ให้ไปอธิบายกับเพื่อนบ้านถึงสาเหตุเสียก่อน จะได้รู้ว่าใครเป็นฝ่ายผิด และไม่ทำให้ชื่อเสียงตระกูลหูเสียหาย
ตอนนี้คนตระกูลกู้แค่พูดจาเหลวไหลลับหลัง แต่ถ้าปล่อยไว้ ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรอีก ดังนั้นต้องเตือนกันให้รู้เรื่อง
ตอนออกเดินทาง ทุกคนซ่อนพลองไว้ กลัวคนอื่นเห็น แต่พอไปถึงบ้านตระกูลกู้ ทุกคนก็ชักพลองออกมา สีหน้าฮึกเหิม