หลิวหงอิงร้องไห้เรื่องอะไร คนในบ้านต่างก็เดาออก มีแต่หลิวหงเหอที่ไม่รู้เรื่อง ยังเอาแต่ถามซี้ซั้ว แทงใจคนเข้าเต็ม ๆ
หลินเซี่ยงหนานเหลือบมองหลิวหงเหอ แล้วแอบขยับปากเป็นคำว่า ‘ไอ้โง่’
หลิวหงเหอเห็นเข้าก็โมโหจนกำตะเกียบแน่น จ้องหลินเซี่ยงหนานเขม็ง แต่ไม่กล้าด่ากลับ ทำได้แค่ก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างขุ่นเคือง
「น้องสาม กินกับข้าวสิ」หลินเซี่ยงหนานเห็นท่าทางเขาแล้วก็ยิ้มกริ่ม คีบกับข้าวให้
หลิวหงเหอตบตะเกียบลงกับโต๊ะ 「ฉันไม่กินแล้ว!」
「แกเขวี้ยงตะเกียบใส่ใคร」หลิวเหล่าเฮยตบโต๊ะดังปัง แล้วด่าว่า 「ไอ้เด็กเวรทั้งหลาย ไม่มีใครสักคนที่ทำให้ฉันสบายใจได้เลย เลี้ยงพวกแกมาจนโตเสียเปล่าจริง ๆ」
พอโดนพ่อดุ หลิวหงเหอก็หงออีกครั้ง ทำหน้าหงอย ๆ ก่อนจะยกชามข้าวขึ้นมากินต่อ