เพราะไม่กล้าหักหน้าหูต้าสี่ กู้เจิ้นหัวจึงไม่กล้าทำตัวเกเร ได้แต่แกล้งทำเป็นบาดเจ็บ หาผ้าพันแผลมาพันแขนคล้องไว้
แถมยังเตรียมใจว่าประเดี๋ยวจะไม่พูดสักคำ ทำตัวซื่อ ๆ เป็นใบ้ไปเลยจะดีที่สุด
สาวน้อยวัยรุ่นไม่ชอบผู้ชายหัวทึบ ไม่รู้จักเอาใจคนแบบนี้ที่สุด
ตอนกู้เจิ้นหัวไปถึงบ้านหู หูต้าสี่เห็นแขนเขาก็ชะงักไป “ไปบาดเจ็บมาตอนไหน หนักไหม?”
“เมื่อวานเผลอไปกระแทกแผลเก่า เลยพันแผลไว้น่ะครับ”
หนักหรือไม่หนัก กู้เจิ้นหัวไม่ได้พูด ตั้งใจจะดูสถานการณ์ก่อน ถ้าแกล้งทำตัวซื่อไม่ได้ผล เขาก็ยังแกล้งพิการได้
“ลุงไปเทน้ำมาให้แก้วหนึ่งนะ รอก่อน เสี่ยวหนานใกล้กลับมาแล้ว”
กำลังพูดอยู่พอดี หลินเซี่ยงหนานก็อุ้มแตงโมกลับมา โดยมีเด็ก ๆ กลุ่มหนึ่งเดินตามมา “คุณยาย รีบช่วยแบ่งแตงโมให้พวกเราหน่อย!”
คุณยายยังไม่ทันได้พูด หูต้าสี่ก็พรวดออกมาจากห้อง ไล่เด็ก ๆ ทันที “ไป ๆ เด็ก ๆ ไปเล่นข้างนอกก่อน เย็นค่อยกลับมากินแตงโม เสี่ยวหนาน มานี่หน่อย”
เห็นท่าทางแบบนี้ หลินเซี่ยงหนานก็นึกถึงเรื่องที่หูต้าสี่เคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ เรื่องแนะนำคู่ดูตัวนั่นเอง
หูเหม่ยลี่แนะนำผู้ชายให้หลินเซี่ยงหนานตั้งหลายคนแล้ว แต่ยังไม่เคยแนะนำทหารให้เลย อาจเป็นเพราะอยู่ในกองทัพไม่สะดวกและมีวันลาไม่มากนัก
แม้ชื่อเสียงของคู่ดูตัวคนใหม่นี้จะไม่ดี หลินเซี่ยงหนานก็ไม่ได้ใส่ใจ
ตอนวัยรุ่น ใครบ้างไม่เคยทำตัวขบถ จะเหมารวมว่าอีกฝ่ายเคยเป็นนักเลงผมทองแล้วตอนนี้จะกลับตัวเป็นคนดีไม่ได้หรือไง? ยิ่งตอนนี้อีกฝ่ายอยู่ในกองทัพ ต่อให้คิดจะก่อเรื่องก็ไม่มีที่ให้แสดงฝีมือ
ถึงอีกฝ่ายจะเป็นคนเกเร เธอก็ไม่ใช่คนที่จะรังแกกันได้ง่าย ๆ เหมือนกัน
เห็นหลินเซี่ยงหนานเดินอืดอาด หูต้าสี่ก็รีบจูงเธอเข้าห้อง “พวกเธอคุยกันไปก่อนนะ ลุงไปล้างผลไม้มาให้”