สำนักศึกษาหมิงเต๋อ
ที่นี่เดิมเป็นสนามฝึกของกองทัพเจิ้นเป่ย เมื่อสามปีก่อนถูกปรับปรุงขึ้นใหม่ และเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักศึกษาหมิงเต๋ออย่างเป็นทางการ
อาจารย์ใหญ่คนแรกกับอาจารย์ผู้สอนเป็นคนเดียวกัน
คนผู้นี้แซ่เฉิน นามว่าเยี่ยนเซียว เคยเป็นบัณฑิตผู้ยิ่งใหญ่ขั้นบรรลุสวรรค์ระดับเจ็ดแห่งสำนักศึกษาแห่งจี้เซี่ย เป็นศิษย์ของตานหยางจื่อ และเป็นศิษย์ร่วมสำนักรุ่นพี่รุ่นน้องกับซูเจี้ยนซาน
เฉินเยี่ยนเซียวมิใช่ชาวแคว้นต้าจิ่ง บ้านเกิดของเขาอยู่ที่อำเภอจิ่วเฉวียน เมืองซู่โจว แคว้นต้าฝู ที่นั่นเป็นโอเอซิสกลางทะเลทราย ขึ้นชื่อเรื่องเหล้าองุ่นรสหวานชื่น
มีข่าวลือว่าเฉินเยี่ยนเซียวเคยมีคู่หมั้น เป็นบุตรีของอัครมหาเสนาบดีแห่งราชวงศ์ต้าฝู
ทั้งสองเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก ก่อนจะเข้าไปศึกษาที่สำนักศึกษาแห่งจี้เซี่ยพร้อมกัน
ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อสิบห้าปีก่อนเฉินเยี่ยนเซียวกลับแคว้นต้าฝูเพียงลำพัง ไม่นานก็มีข่าวฉาวจากแคว้นต้าฝูว่าเขาลักลอบเป็นชู้กับพระสนมเอก
จักรพรรดิแห่งต้าฝูทรงพิโรธอย่างยิ่ง จึงพระราชทานสุราพิษให้พระสนมเอกดื่มจนสิ้นพระชนม์ จากนั้นไม่กี่ปี เฉินเยี่ยนเซียวก็ราวกับหายสาบสูญไปจากโลก
กระทั่งเมื่อสามปีก่อน เขาปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ณ สถานที่จัดการประลองร้อยสำนักแห่งต้าจิ่ง พลังของเขาตกจากขั้นบรรลุสวรรค์ระดับเจ็ดลงมาอยู่ที่ขั้นตั้งคุณธรรมระดับสี่แล้ว
พระชายาสกุลเว่ยทราบว่าเขาเร้นกายอยู่ในหมู่บ้านร้างเล็ก ๆ นอกเมือง จึงพาเจิ้นเป่ยอ๋องหลี่ติ่งและบุตรีคนที่สอง หลี่ซิงเหยา ไปเชิญเขาถึงสามครั้งสามครา ให้กลับออกมาสอนหนังสือ
สามปีผ่านไป
สำนักศึกษาหมิงเต๋อยังไม่เป็นที่เลื่องลือ
ศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดยังคงเป็นคุณหนูรองหลี่ซิงเหยา ส่วนศิษย์คนอื่นล้วนเป็นบุตรหลานของกองทัพเจิ้นเป่ย ตลอดสามปีมีเพียงสองคนที่เข้าสู่ขั้นบำเพ็ญตนระดับหนึ่งได้ ท้ายที่สุดก็ยังขาดรากฐานอยู่มาก