เติ้งมู่หยวนมองนางด้วยสายตาเย็นชา ก่อนกล่าวว่า “เจ้าดูแคลนข้าได้ยิ่งดี อย่างไรเสีย ข้าก็คิดว่าพวกเราไม่เหมาะสมกัน”
เหอเจินเซียนถูกคำพูดนั้นอุดจนตัวสั่นไปทั้งร่าง
นางเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับสายตาของเขา
แววตาที่เติ้งมู่หยวนมองนางมีเพียงความรังเกียจและเย็นชาอย่างไม่ปิดบัง
ในใจนางพลันผุดความน้อยเนื้อต่ำใจที่ยากจะอธิบายขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
เขามีสิทธิ์อะไรมาดูแคลนนาง!
นางเป็นบุตรสาวของหัวหน้ากองผลิต ส่วนเขาก็แค่พวกฝ่ายขวาเฒ่า มีสิทธิ์อะไรมามองนางด้วยสายตาเช่นนี้!
เหอเจินเซียนโกรธจนขอบตาแดงก่ำ “ในเมื่อเจ้าไม่เหมาะกับข้า แล้วเหมาะกับใครกัน? คนอื่นไม่รู้ แต่เจ้าคิดจะปิดบังข้าได้หรือ? เจ้าไม่ได้ชอบเซี้ยหวนหวนหรอกหรือ!”
ป้าหลายคนสบตากัน ต่างเห็นความเหลือเชื่อในแววตาของอีกฝ่าย
แม้ในหมู่บ้านจะมีคนลือกันว่าเติ้งมู่หยวนอาจชอบสหายเยาวชนเซี้ย แต่หลังจากครั้งที่ซ่อมหลังคา พวกนางก็ไม่เคยเห็นทั้งสองแอบพูดคุยกันเลย
หรือว่าตอนซ่อมหลังคาครั้งนั้น ทั้งคู่จะถูกใจกันเข้าแล้ว?
เติ้งมู่หยวนเงียบงัน เขาไม่อยากลากหวนหวนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเลย