ในขณะนั้นเอง ซ่งตู้ชวนก็เดินตามคนรับใช้เข้ามาในห้อง
เซี้ยฉงงวยเห็นเขาเป็นคนแรก ดวงตาพลันเปล่งประกาย แม้แต่แผ่นหลังก็ยังเหยียดตรงขึ้นหลายส่วน
นางรู้อยู่แล้วว่าเขาต้องมาเพื่อคืนดีกับนางแน่นอน
วันนี้นับว่าเป็นวันที่เรื่องดีมาเป็นคู่จริง ๆ
นางหันไปมองเซี้ยฝูเกิน จงใจถามว่า “คุณลุง เมื่อครู่บอกว่าเซี้ยหวนหวนจะหาผู้ชายรวย ๆ ในเมืองหลวงแต่งงานด้วยใช่ไหมคะ?”
“ใช่น่ะสิ!” เซี้ยฝูเกินโบกมืออย่างมั่นอกมั่นใจ “เออร์ยาเป็นคนพูดเอง หล่อนมาเรียนที่เมืองหลวงก็เพื่อหาผู้ชายรวย ๆ ถ้าไม่เชื่อก็ถามแม่กับพี่ชายน้องชายของหล่อนดูได้”
โจวลาเหมยที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้าแรง ๆ “ใช่ค่ะ เออร์ยาเป็นคนพูดเอง”
เซี้ยกวงจงกับเซี้ยเยาจูก็พยักหน้าตาม สายตาของทั้งคู่กวาดมองการตกแต่งและข้าวของในห้องรับแขกอย่างละโมบ
พวกเขาโตมาจนป่านนี้ ยังไม่เคยเห็นบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้มาก่อน
เซี้ยฉงงวยแทบกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่
นางหันไปมองพี่ชาย
เป็นอย่างที่คิด เซี้ยอี้กำลังขมวดคิ้วมองเซี้ยหวนหวน แววตาเผยความประหลาดใจและลังเลอย่างเห็นได้ชัด
มาเรียนที่เมืองหลวงก็เพื่อหาผู้ชายรวย ๆ งั้นหรือ?
คำพูดนี้หวนหวนเป็นคนพูดจริง ๆ หรือ?
ซ่งตู้ชวนยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย สายตาจับอยู่บนใบหน้าของเซี้ยหวนหวน
หลี่อวี่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว น้ำเสียงแฝงความลังเลไม่แน่ใจ “หวนหวน คำพูดนี้ลูกเป็นคนพูดจริง ๆ หรือ?”
“แม่คะ พวกเขาพูดกันทั้งครอบครัวขนาดนี้ จะไม่จริงได้ยังไงล่ะคะ” เซี้ยฉงงวยคว้าแขนหลี่อวี่ น้ำเสียงตื่นเต้นจนควบคุมไม่อยู่ “นางโตมาในสภาพแวดล้อมแบบนั้น อยากเกาะผู้ชายรวย ๆ เพื่อให้ได้ใช้ชีวิตสุขสบาย ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือคะ”
สีหน้าของหลี่อวี่ขรึมลง “ฉงงวย ลูกพูดแบบนี้ได้ยังไง”
เซี้ยฉงงวยพูดไม่ออก นางไม่คิดเลยว่าหลักฐานวางอยู่ตรงหน้าแล้ว แม่ก็ยังปกป้องเซี้ยหวนหวน
นางจ้องเซี้ยหวนหวนเขม็ง “เซี้ยหวนหวน เธอพูดเองสิว่าพวกเขาโกหกหรือเปล่า?”