เซี้ยหวนหวนรวบผมขึ้นอย่างลวก ๆ เปลี่ยนเป็นเสื้อไหมพรมสีขาวนวลกับกางเกงขายาวสีอ่อนที่หลี่อวี่ให้ทางแบรนด์ส่งมาให้เป็นพิเศษ ก่อนจะเดินลงบันไดอย่างเชื่องช้า
คนรับใช้กำลังจัดแจกันดอกไม้ในห้องรับแขก พอเห็นนางลงมาก็ยิ้มทักทาย
“คุณหนูรองลงมาแล้วหรือคะ จะรับประทานอาหารเช้าเลยไหมคะ”
“อืม”
คนรับใช้พานางไปยังห้องอาหาร “คุณหนูรองชอบอาหารจีนหรืออาหารฝรั่งคะ”
“อาหารจีน”
เซี้ยหวนหวนเดินเข้ามาในห้องอาหาร เงยหน้าขึ้นก็เห็นเซี้ยฉงงวยนั่งอยู่ที่โต๊ะก่อนแล้ว ตรงหน้ามีสลัดอะโวคาโดวางอยู่ นางกำลังก้มหน้าเล่นโทรศัพท์
นางทำราวกับไม่เห็นอีกฝ่าย สายตาเพียงกวาดผ่านไปอย่างเรียบเฉย ก่อนจะดึงเก้าอี้ออกแล้วนั่งลง
เซี้ยฉงงวยเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโทรศัพท์ สายตาจับจ้องเซี้ยหวนหวน มือที่ถือส้อมชะงักไปครู่หนึ่ง
เสื้อไหมพรมสีขาวนวลตัวนี้เป็นคอลเล็กชันใหม่ประจำฤดูกาล ทรงเสื้อเลือกคนสวมเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเซี้ยหวนหวนสวมแล้วกลับดูราวกับตัดเย็บมาเพื่อเจ้าตัวโดยเฉพาะ