ใบหน้าของเซี้ยหวนหวนแดงขึ้นมาทันที ความร้อนแผ่จากโคนหูลงไปถึงลำคอ
นางกระแอมเบา ๆ แล้วรีบหันกลับไปมองหน้าจอ พอดีกับที่เห็นตัวเอกชายหญิงในการ์ตูนกำลังจูบกัน
นางลนลานคว้ารีโมตมากดออก “เรื่องนี้ไม่มีอะไรน่าสนใจ เปลี่ยนดูเรื่องอื่นเถอะ”
เชิงเซิงก้มหน้ามองนางเล็กน้อย สายตาเลื่อนจากปลายหูที่แดงเรื่อไปหยุดอยู่บนริมฝีปากของนาง
ริมฝีปากของนางมีรูปทรงสวยงาม ริมฝีปากบนเป็นรูปตัวเอ็มตามแบบฉบับ เนินริมฝีปากอิ่มเต็ม สายตาของเขาหยุดนิ่งอยู่หลายวินาที ลูกกระเดือกขยับกลืนน้ำลายเบา ๆ
เซี้ยหวนหวนเปลี่ยนการ์ตูนไปหลายเรื่อง
เรื่องแรก ตัวเอกชายหญิงจูบกันใต้ต้นซากุระ
เรื่องที่สอง ตัวเอกชายหญิงกอดกันกลางสายฝน
……
นางเปลี่ยนไปกี่เรื่อง คนสองคนบนจอก็ยังตัวติดกันทุกที ราวกับจงใจขัดใจนาง
นางฟาดรีโมตลงบนโซฟาดังเพียะ แล้วหันไปมองเชิงเซิงอย่างทั้งโมโหทั้งขุ่นเคือง “เจ้าตั้งใจใช่ไหม!”
เชิงเซิงเลิกคิ้ว สีหน้าดูไร้เดียงสาอย่างยิ่ง “นี่ไม่ใช่แบบที่เจ้าชอบดูหรอกหรือ?”
เซี้ยหวนหวน “……”
นางอ้าปาก แต่กลับพบว่าตนไม่มีทางโต้แย้งได้เลย
เชิงเซิงเอียงหน้ามองนาง
ใบหน้าของนางแดงก่ำ นิ้วมือขยำชายชุดนอนอย่างไม่รู้ตัว ทั้งตัวกระอักกระอ่วนจนแทบอยากหารูบนพื้นมุดหนีเข้าไป
เชิงเซิงรู้สึกว่าท่าทางเช่นนี้ของนางน่าสนใจ จึงยื่นมือไปจับมือนางที่กำลังขยำชายเสื้อไว้ “เป็นความผิดของข้าเอง เจ้าเลือกเรื่องอื่นดูอีกสิ”
เขายอมรับผิดอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ กลับทำให้นางยิ่งอายจนระบายอารมณ์ไม่ออก
เซี้ยหวนหวนดึงมือกลับ แล้วเอนตัวพิงโซฟา “ช่างเถอะ ไม่ดูแล้ว ไม่มีอะไรน่าสนใจ”
เชิงเซิงเสนอว่า “งั้นข้าพาเจ้าเดินชมปราสาทโบราณ ข้าให้คนเตรียมเสื้อผ้าที่เหมาะกับเจ้าไว้มากมาย ชั้นสองยังจัดห้องดอกไม้ให้เจ้าอีกห้อง ทุกสามวันจะมีคนเอาดอกไม้สดมาส่ง”