เซี้ยหวนหวนตกใจจนสะดุ้ง พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วยื่นมือไปเปิดโคมไฟตั้งโต๊ะ
ทันทีที่แสงไฟสว่างขึ้น ประตูก็ถูกแง้มออกเป็นช่องแคบ ๆ เชิงเซิงเบียดตัวเข้ามาด้านข้าง ก่อนจะเอื้อมมือปิดประตูเบา ๆ
เขาก้าวไม่กี่ก้าวก็ถึงข้างเตียง เปิดผ้าห่มแล้วมุดเข้าไป จากนั้นยื่นแขนรวบตัวนางเข้ามาไว้ในอ้อมกอด แนบใบหน้ากับซอกคอของนางแล้วถอนหายใจยาว
เซี้ยหวนหวนตกใจจนสะดุ้ง ลดเสียงลงถามว่า “เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร ไม่กลัวพ่อแม่ข้าจับได้หรือ”
เชิงเซิงถูไถใบหน้าอยู่ตรงซอกคอของนาง “นอนคนเดียวแล้วนอนไม่หลับ เจ้าเองก็ยังไม่หลับจนถึงตอนนี้ ไม่ชินเหมือนกันหรือ”
พูดพลางจุมพิตลงที่ข้างคอของนางหนึ่งครั้ง
เซี้ยหวนหวนรู้สึกจั๊กจี้ จึงหดคอหนีเล็กน้อย แต่ไม่ได้หลบไปไหน
นางนอนไม่หลับจริง ๆ
ช่างเถอะ ด้วยความสามารถของเขา คงไม่ถึงกับถูกพ่อแม่ของนางจับได้หรอก