สวี่ซูเหยียนเพิ่งเดินออกจากลิฟต์ส่วนตัวของประธานบริษัท ก็มีเงาร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาหา
เขาก้าวหลบไปด้านข้างสองก้าวโดยสัญชาตญาณ พอเพ่งมองก็พบว่าคนผู้นั้นคือลู่อวิ๋นซี
เขาหันไปมองผู้ช่วยเฉินที่เดินตามหลังมา
เมื่อผู้ช่วยเฉินเห็นลู่อวิ๋นซี หนังศีรษะก็ชาวาบ
เลขาลู่ลาออกไปแล้วไม่ใช่หรือ?
นางเข้ามาถึงที่นี่ได้อย่างไร?
สวี่ซูเหยียนเอ่ยเสียงเย็นชา “ระบบรักษาความปลอดภัยของบริษัทหละหลวมถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ใครก็เข้ามาในพื้นที่ทำงานของข้าได้หรือ?”
ผู้ช่วยเฉินรีบรับคำ “ท่านประธานสวี่โปรดวางใจ ข้าจะไปตรวจสอบเดี๋ยวนี้”
สีหน้าของลู่อวิ๋นซีดูย่ำแย่ “ซูเหยียน เจ้าและเซี้ยหวนหวน...”
“เรื่องระหว่างข้ากับคนรัก ไม่จำเป็นต้องชี้แจงให้เจ้าฟัง” สวี่ซูเหยียนขัดขึ้น “อีกอย่าง เจ้าไม่ควรเรียกข้าเช่นนั้น”
“ข้าไม่ได้เป็นเลขาของเจ้าแล้ว เรียกชื่อเจ้าแล้วอย่างไร? หรือเซี้ยหวนหวนถึงกับต้องควบคุมว่าใครจะเรียกเจ้าอย่างไรด้วย?”
สวี่ซูเหยียนไม่สนใจนางอีก เพียงเหลือบมองผู้ช่วยเฉิน