อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นดิน กลิ่นสัตว์เลี้ยง และบรรยากาศตึงเครียดบางอย่าง
ซูม่านม่านเดินเข้าไปอย่างสงบนิ่ง กดเสียงต่ำถามราคาแล้วต่อรองอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้เธอมีเงินสดติดตัวอยู่ไม่น้อย ทั้งเงินจากการขายงาน เงินที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ รวมกับเงินมัดจำของป้าหวูแล้วก็เกือบ 1,000 หยวน สิ่งที่ขาดคือคูปอง ส่วนของเหล่านี้ล้วนเป็นสินค้าที่มีค่าและไม่ต้องใช้คูปองซื้อ
“มันฝรั่งกับมันเทศ สองตะกร้านี้ฉันเอาหมด”
“ไข่ไก่ ช่วยนับให้หน่อย ฉันเอาทั้งหมด”
“แม่ไก่ตัวที่อ้วนหน่อยกับเนื้อพวกนี้ ฉันเอาหมด”
“ผักสด... พวกนี้ก็ช่วยมัดให้ฉันด้วย”
……
ซูม่านม่านซื้อของอย่างไม่ลังเล จ่ายเงินคล่องแคล่ว แล้วรีบเก็บของลงตะกร้าสะพายหลังของตัวเอง
ในสายตาคนนอก เธอเพียงแค่เอาของใส่ตะกร้าสะพายหลัง
แต่ความจริงแล้ว มันฝรั่งกับมันเทศที่ยังสดใหม่และส่งกลิ่นหอมของดิน ไข่ไก่กลมเกลี้ยง แม่ไก่ที่ยังดิ้นพึ่บพั่บ เนื้อหมูมันวาว และผักสดกรอบฉ่ำ ของส่วนใหญ่ล้วนถูกเธอเก็บเข้าไปในมิติอย่างเงียบเชียบ
เที่ยวนี้เธอจ่ายเงินไปกว่า 80 หยวน แลกของมาได้ไม่น้อย ทั้งเนื้อ ผัก ไข่ไก่ และแม่ไก่แก่หนึ่งตัว
ส่วนสินค้าขาดแคลนล็อตใหญ่กับยาของตูปา เธอตั้งใจจะจ่ายด้วยทองคำ ส่วนของตรงหน้าใช้เงินสดจ่ายก็พอดี
เมื่อซื้อของเสร็จ เธอก็รีบออกจากบริเวณนั้น แล้วหามุมที่ไม่มีคนเปลี่ยนกลับไปสวมเสื้อผ้าธรรมดา
ซูม่านม่านไม่รอช้า ปั่นจักรยานไปยังบ้านของเจ้าหน้าที่สำนักงานเขตคนหนึ่งในถนนสายเงียบ ๆ แห่งหนึ่งในเมือง
ชายผู้นี้เป็นญาติห่าง ๆ ทางฝ่ายแม่ที่รู้จักกันมานาน มีเส้นสายอยู่ในสำนักงานดูแลบ้านเรือน เป็นคนรอบคอบและปากหนัก