นอกหน้าต่างรถไฟ เงาสถานีค่อย ๆ ปรากฏชัดขึ้นเรื่อย ๆ
ในที่สุดรถไฟก็หยุดสนิท
ประตูรถเปิดออก ลมหนาวยามเช้าปลายเดือนกันยายนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือพัดกรูเข้ามา ทำให้ทุกคนหนาวจนตัวสั่น
ซูม่านม่านสูดหายใจลึก ก่อนก้าวลงจากตู้รถไฟ
ชานชาลาสถานีฮาร์บินเต็มไปด้วยเสียงอื้ออึง
เจ้าหน้าที่สำนักงานเยาวชนผู้มีการศึกษาซึ่งสวมชุดจงซานเรียกเยาวชนผู้มีการศึกษาที่ลงจากรถไฟมารวมกัน หลังตรวจรายชื่อแล้วก็พาพวกเขาออกจากสถานี
ด้านนอกสถานีมีรถบรรทุกยี่ห้อเจี่ยฟ่างสีเขียวทหารจอดอยู่สองคัน กระบะท้ายเปิดโล่ง เผยให้เห็นม้านั่งไม้หยาบ ๆ ด้านใน
“เยาวชนผู้มีการศึกษาที่จะไปอำเภอต้าชาง ขึ้นรถสองคันนี้!” เจ้าหน้าที่โบกรายชื่อพลางตะโกนเรียก
กองพลหงฉีและกองพลเซิ่งลี่ที่ซูม่านม่านกับพวกจะไปนั้น ต่างก็อยู่ในอำเภอต้าชาง
ซูม่านม่านเดินตามฝูงชนปีนขึ้นรถบรรทุกคันหนึ่ง
ไม่นานกระบะท้ายก็แน่นขนัด สัมภาระกองอยู่ตรงกลาง ทุกคนจึงได้แต่นั่งเบียดกันบนม้านั่ง
ฮั่วชิงหลิงนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเยื้องกับเธอ ยังคงเงียบงัน ปีกหมวกกดต่ำเช่นเดิม
รถบรรทุกติดเครื่องแล้วแล่นออกจากเขตเมือง
ปลายเดือนกันยายนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สายลมเริ่มพัดพาความหนาวมาอย่างชัดเจน
รถบรรทุกกระเด้งกระดอนบนถนนดิน ฝุ่นคลุ้งขึ้นเต็มฟ้า
ซูม่านม่านใช้ผ้าพันคอปิดจมูกกับปาก หรี่ตามองทิวทัศน์สองข้างทาง—ทุ่งกว้างใหญ่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีทอง ส่วนไกลออกไปเห็นแนวเทือกเขาทอดยาวสลับซับซ้อน
รถกระเด้งกระดอนอยู่ราวชั่วโมงกว่า ก่อนแล่นเข้าสู่ตัวอำเภอแห่งหนึ่ง
ถนนไม่กว้างนัก สองข้างทางเรียงรายด้วยบ้านอิฐเตี้ย ๆ และบ้านดิน บนกำแพงมีคำขวัญเขียนไว้ว่า “ปฏิวัติให้เข้มข้น เร่งการผลิตให้ก้าวหน้า”