ว้าว
เจียงไหลเลิกคิ้วเล็กน้อย แล้วคลี่กระดาษแผ่นเล็กที่เปื้อนดินอยู่บ้างออกมา:
“ยามราตรีมาเยือน เวทมนตร์มืดที่ก้าวร้าวอย่างยิ่งจะมาเยือน"สวนดอกไม้ยามราตรี"”
อะไรนะ?
ก้าวร้าวอย่างยิ่ง?
ในหัวของเจียงไหลพลันฉายภาพ"กุหลาบกลางวัน"ที่เพิ่งเห็นไปเมื่อครู่ ซึ่งดู"อ่อนโยน"ขึ้นมา
อืม…ความก้าวร้าว…
เธอชอบ! เธอชอบ!
หูหนวกไปแล้วหรือไง เธอบอกว่าชอบไงล่ะ!
"ประมวลภาพฉือโหยว"ของเธอกำลังรอของใหม่จนแทบไม่ไหวแล้ว
“ดูเธอทำเข้าสิ”
"นกหวีดดอกไม้เงียบ"บ่นเสียงเนือย
“ถ้าความก้าวร้าวของมันหมายถึงเล่นงานเธออย่างหนักล่ะ”
เจียงไหลเบ้ปาก
เอาเถอะ จริง ๆ แล้วเป็นเพราะตอนที่เห็นข้อความบนกระดาษ
"ความสมบูรณ์ของเรื่องราว"ในดวงตาของเธอเพิ่มขึ้นอีกนิด
กลายเป็น 14%
นั่นหมายความว่า"สวนดอกไม้ยามราตรี"หลังฟ้ามืดมีความเกี่ยวข้องกับเส้นเรื่องหลัก
ดูอย่างนี้แล้ว เธอคงต้องหาเวลามา “ลองลุยดู” จริง ๆ
เจียงไหลส่งกระดาษให้คนอื่น ๆ ดู แล้วหยุดอยู่หน้าร่องดอกไม้แปลงที่สอง
กุหลาบสีแดงเข้มบานสะพรั่งอยู่กลางแสงแดด
ระหว่างกลีบดอกมีประกายสีทองไหลวูบวาบจาง ๆ
หน้าต่างข้อมูลระบบปรากฏขึ้นตรงหน้า:
"ชื่อ: กุหลาบโลหิต"
"ระวังให้ดี อารมณ์ของมันไม่ค่อยดีนัก และเป็นหนึ่งในวัตถุดิบสำหรับทำยากัดกร่อน"
"อาหารหรือเครื่องดื่มที่ทำจากมัน มักมีรสเปรี้ยวสดชื่นติดปลายลิ้น"
"แต่ก็มีชนชั้นสูงกล่าวว่านี่ต่างหากคือรสชาติที่แท้จริงของสวนดอกไม้"
ตัวอักษรสีชมพูเล็ก ๆ กลับมาทำหน้าที่อีกครั้งในที่สุด:
“ต้องแยกส่วนที่กินได้อย่างระมัดระวัง”