เพื่อฆ่า"ผู้เล่น"ที่ฝ่าฝืนกฎงั้นหรือ?
เพื่อรับมือกับ"มาเลฟิเซนต์"งั้นหรือ?
หรือเพื่อเล่นเกมไล่ล่าฆ่ากันให้สะใจสักรอบ?
เจียงไหลคิดว่า ไม่ว่าจะมองอย่างไร เหตุผลเหล่านั้นก็ดูจะมองด้านเดียวเกินไปหน่อย
หาก"ผู้ติดตามคนตาย"รับมือ"มาเลฟิเซนต์"ได้จริง
"ราชา"ก็คงไม่จงใจเว้นที่นั่งให้อีกฝ่ายทุกครั้งที่จัดงานเลี้ยงหรอก
พลิกโต๊ะใส่ไปเลยไม่ได้หรือไง?
คิดดูแล้ว"ผู้ติดตามคนตาย"แทบจะจำกัด"มาเลฟิเซนต์"ไม่ได้เลย
อีกฝ่ายถึงขั้นเดินเพ่นพ่านไปทั่วพระราชวังทุกคืน ทั้งร้องไห้ ทั้งเคาะประตู
เมื่อตัดความเป็นไปได้เหล่านี้ออกไป เจียงไหลก็ยิ่งคิดว่า—
“เหมือนทำหน้าที่เฝ้าของสำคัญบางอย่างมากกว่า”
เท่าที่เห็นตอนนี้ หน้าที่หลักของ"ผู้ติดตามคนตาย"คือจัดการผู้เล่น
ไม่เพียงฆ่าผู้เล่นที่ฝ่าฝืนกฎได้ แต่ยังไล่ต้อนจนผู้เล่นร้องจ๊าก
ส่วน"ราชา"ก็จับ"ผู้ติดตามคนตาย"จำนวนมากมาไว้ในที่เดียวกัน
ทั้งยังตั้งใจกำหนดกฎแบบนั้นออกมา
ยิ่งดูเหมือนทำเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้เล่นเผลอเข้าไปในสถานที่บางแห่ง
“จำต้นไม้แห้งตายต้นนั้นทางขวามือของ"สวนดอกไม้"ได้ไหม?”
เจียงไหลหันไปมองเสิ่นชิงหราน
สีหน้าของเขาแข็งค้าง ก่อนจะพยักหน้าด้วยความหวาดผวาที่ยังหลงเหลือ
หลังจากเหตุการณ์วันนั้น เสิ่นชิงหรานได้ฟังคำบอกเล่าสั้น ๆ จากหลายคน จึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเหนือศีรษะตัวเอง
“เงาเลือนรางนั่น น่าจะเป็น"มาเลฟิเซนต์"”