ฟ้าเริ่มมืดลง
เจียงไหลมองเห็นผมสีแดงฉูดฉาดกระโดดไปมารอบค่ายแต่ไกล
ประตูที่เปิดกว้างเผยอแสงไฟอบอุ่นเล็ดลอดออกมา
ทันเวลา เจียงไหลจึงไม่รีบร้อน
หลังจากเร่งรีบทั้งวัน บวกกับค่าพละกำลังที่ลดลงตอนขุดแผนที่สมบัติ
วันนี้ใช้ครบ 100 แต้มแล้ว
ขาไปขากลับ แม้จะรีบร้อน แต่ก็เก็บหีบสมบัติเงินได้สามใบ
เจียงไหลคาบขวดชามะนาวไว้ในปาก ทำปากยื่นไปทางหลินซีว่างที่ยืนอยู่นอกค่าย
สีหน้าสงสัย
หมายความว่า
"เสิ่นชิงหรานเป็นอะไรไป"
เมื่อเห็นเจียงไหลกลับมาอย่างปลอดภัย หลินซีว่างก็โล่งใจอย่างเงียบๆ
วันนี้เห็นในห้องสนทนามีผู้เล่นถูกนกประหลาดกลายพันธุ์คาบตัวไป
แม้จะเชื่อในฝีมือของรุ่นพี่ แต่ก็อดเป็นห่วงเล็กๆ ไม่ได้
เธอเล่าสั้นๆ เรื่องนกประหลาด แล้วยิ้มตาหยีมองเจียงไหล
"พี่สาว นี่คืออุปกรณ์ใหม่ที่ฉันได้มาวันนี้ เรียกว่า 'คุณหนูเถาเลื้อยอารมณ์ไม่คงที่'"
เสิ่นชิงหรานที่ยืนเท้าสะเอวอยู่ข้างกำแพงเอ่ยแทรกขึ้นมา
"น่าสนใจดีนะ มันเปลี่ยนสีได้"
มองตามปลายนิ้วของหลินซีว่างไป เห็นเพียงพื้นผิวของรั้วไม้ปกคลุมไปด้วยเถาเลื้อยสีน้ำตาลอ่อน
เมื่อลมหนาวพัดผ่านจะพลิ้วไหวเป็นชั้นๆ
แต่เพราะสีกลมกลืนกับรั้วมากเกินไป ก่อนหน้านี้เจียงไหลถูกหัวแดงดึงดูดความสนใจ
จึงไม่ได้สังเกตเห็นในทันที
สมเป็นหัวหน้าหน่วยล่าสมบัติจริงๆ
เจียงไหลถามด้วยความสงสัย "มันเปลี่ยนสีมีกฎอะไรไหม"