เจียงไหลหรี่ตา มองลอดผ่านแพขนตา
หืม? ตาฝาดไปหรือเปล่า?
ตรงช่องปริมาณ"ไม้สนสีเงิน"กลับไม่ใช่ศูนย์งั้นเหรอ?
ก่อนหน้านี้พวกเธอได้เห็นกับตาว่า"พายุไฟป่า"ทำลายกำแพงค่ายได้ร้ายแรงแค่ไหน
ทั้งห้าคนจึงย้าย “เงินก้อนเล็ก” ของตัวเองอย่างไม่ลังเล
ก่อนออกจากค่าย พวกเธอนำ"ไม้สนสีเงิน"ที่สำรองไว้ทั้งหมดไปรวมไว้ในคลังส่วนกลางของค่าย
—เดิมทีมันคือ “ทรัพย์สิน” ก้อนใหญ่
ทั้งหมดก็เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน
เผื่อว่าระหว่างที่พวกเธอ “ออกไปทำธุระ” ค่ายจะเจอเหตุฉุกเฉินอะไรเข้า
แต่ถึงจะเป็นการ “ป้องกันเหตุไม่คาดฝัน” ก็ไม่มีใครอยากเห็นเหตุไม่คาดฝันนั้นเกิดขึ้นจริง
…ถึงอย่างนั้น มันก็เกิดขึ้นจนได้
ตอนนี้เจียงไหลจ้องยอด"ไม้สนสีเงิน"ที่ยังเหลืออยู่ 200 หน่วยบน"โปรแกรมเติมเสบียงอัตโนมัติ"
แล้วตกอยู่ในภวังค์
ไม่นึกเลยว่าจะไม่ถูกเผาจนหมด?
เธอยังจำได้ว่าตอน"พายุไฟป่า"ระลอกแรก ไฟของผู้เล่นคนสุดท้ายลุกไหม้ไปจนถึงเที่ยงวันถัดมา
ผ่านไปเต็ม 12 ชั่วโมง ระบบถึงได้ประกาศทั่วทั้งเขต
แจ้งให้ผู้เล่นที่ยังมีชีวิตทุกคนทราบว่าผ่าน"พายุไฟป่า"ระลอกแรกแล้ว
เห็นได้ชัดว่า ตามรสนิยมวิปริตของเกม มันจะไม่หยุด"พายุไฟป่า"เองเพียงเพราะหมดเวลา
หากอยากให้"พายุไฟป่า"จบลง มีเพียงสองวิธี
ไม่ก็ลงมือก่อน หาวิธีจัดการให้เจอ เหมือนที่เจียงไหลกับพวกพ้องฆ่าราชางูหางกระดิ่ง
ทำภารกิจให้สำเร็จด้วยการสังหารบอสตัวเล็ก